จัดเป็นโอกาสพิเศษ ที่ แพรว ได้คิว “โป๊ป – ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ” อีกครั้ง หลังละคร พรหมลิขิต ลาจอไป ท่ามกลางความคิดถึงของเหล่าแฟนคลับที่รอชมการปรากฏตัวของพระเอกในดวงใจคนนี้มานานตั้งแต่ บุปเพสันนิวาส จบ เพราะเป็นอันรู้กันว่าการจะได้เห็นโป๊ปออกสื่อนั้นไม่ง่ายนัก วันนี้เจอตัวทั้งทีก็ต้องคุยให้หายคิดถึง
เปิดมุม Unseen “โป๊ป – ธนวรรธน์” เจ้าของฉายา “พระเอกอินโทรเวิร์ต”
จบจาก พรหมลิขิต แล้ว ตอนนี้ทำอะไรอยู่บ้างคะ
“มีงานอีเวนต์บ้างนิดหน่อยครับ ยังไม่มีงานละครใหม่ ส่วนใหญ่ผมใช้เวลาพักผ่อนอยู่บ้านมากกว่า มีไปช่วยแม่สร้างสถานปฏิบัติธรรม กับมีธุรกิจส่วนตัวที่ทำอยู่ (ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร SANO PLUS by POPE) ต้องเข้าออฟฟิศทำงาน คิดงานของบริษัท หรือมีเรื่องให้ต้องแก้ไขปัญหาบ้าง ที่เหลือก็ออกกำลังกาย ตีกอล์ฟ นัดเพื่อนเก่าหรือแก๊งนักแสดงไปกินข้าวกัน ชีวิตไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยใช่ไหม (หัวเราะ) ส่วนใหญ่ใช้เวลาอยู่กับเพื่อนและครอบครัว ถ้ามีใครนัดไปเที่ยวต่างจังหวัดหรือต่างประเทศก็ไปกับเขาบ้าง”
ขอเข้าช่วงเคลียร์ข่าว ที่เห็นโป๊ปไม่ค่อยรับงาน จนสื่อตั้งฉายาให้เป็นพระเอกอินโทรเวิร์ต (เก็บตัว) จริงๆ แล้วเป็นอย่างไร
“ก็แล้วแต่เขาจะคิดแหละ คนเรามีหลายรูปแบบ เพราะฉะนั้นก็แล้วแต่เขาจะตั้งสรรพนามให้เราว่าเป็นแบบไหน นักแสดงตั้งแต่สมัยก่อนจนถึงปัจจุบันก็มีหลากหลายสไตล์ ผมเชื่อว่านักแสดงที่เป็นอย่างผมมีเยอะนะ อยู่ที่ว่าใครถนัดยังไง แบบไหน สิ่งที่เขาอยากให้เราเป็นก็คือความอยากของคน บางคนอาจจะแฮปปี้ที่เราเป็นแบบนี้ บางคนอยากให้เราทำงานเยอะๆ แต่นั่นคือสิ่งที่คนอื่นคิด ส่วนตัวเวลาจะทำงานหรือเลือกงาน ผมคิดไปตามความเหมาะสมกับตัวเองน่ะ จะให้ผมไปทำอะไรเยอะแยะก็คงไม่ใช่ตัวเองอีก”
เป็นพระเอกที่รับงานหนึ่งเรื่องต่อปี
“จริงๆ แล้วไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ผมไม่ได้ตั้งใจหรือกะเกณฑ์ว่าจะรับงานปีละเรื่อง แต่ส่วนใหญ่มักจะเจองานที่ใช้เวลาถ่ายทำนาน เจอแต่กองที่ถ่ายทำกันเป็นปีไปจนถึงปีกว่า จึงไม่สามารถรับเรื่องอื่นได้ คือถ้าเจอละครที่ใช้เวลาถ่ายทำประมาณ 7 – 8 เดือน ก็อาจจะมีงานปีละ 2 เรื่องได้นะ เรื่องเวลาเป็นเหตุปัจจัยให้ต้องรับงานละครน้อย อีกเหตุผลสำคัญคือผมไม่อยากเล่นสองเรื่องซ้อนกัน เพราะเวลาทำงานผมอยากโฟกัสที่ตัวละครนั้นๆ ถ้าเล่นสองเรื่องจะงงแล้วไม่ค่อยโฟกัส เดี๋ยวทำออกมาไม่ดี อยากให้ออกมาดีจริงๆ”
แล้วในปี 2024 นี้ แฟนๆ จะมีโอกาสได้เห็นงานอะโรจากโป๊ปบ้างไหมคะ
“ณ ตอนนี้ยังไม่มีครับ คิดว่าปี 2024 คงไม่เห็นงานแสดงของผมแน่นอน เพราะยังไม่มีละครติดต่อเข้ามาหรือเสนอให้เล่นเลย”
ถ้าเป็นเป้าหมายหรือสิ่งที่ตั้งใจว่าจะทำในปีนี้ล่ะคะ
“ถ้าเป็นเรื่องใหม่ๆ คือไม่มีเลย (ตอบหนักแน่น) พอถึงปีใหม่หลายคนชอบตั้งเป้าหมายแพลนชีวิต ผมเข้าใจนะ ถ้าอยากแพลนก็แพลนไปเถอะ มีคนไม่น้อยที่ทำได้ตามนั้น ซึ่งดี แต่ก็มีอีกเหมือนกันที่แพลนแล้วอาจทำไม่ได้ หรือไม่ได้ทำตามที่วางแผนไว้ ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอน การแพลนเป็นแค่ความคิดที่ผุดขึ้นมาได้ตามที่เราอยากหรือปรุงแต่งไป
“แต่สิ่งที่ผมทำในตอนนี้คือการอยู่กับตัวเองและดูตัวเองเยอะๆ ว่ามีความรู้สึกอย่างไร ดูความคิดที่เกิดขึ้น เพราะเวลาใช้ชีวิตมีทั้งเรื่องดีและไม่ดีมากระทบ เราอยู่ในอารมณ์ไหน พอใจ ไม่พอใจ อยากไหม ไม่อยากไหม จะเป็นลักษณะที่ว่าเราทำงานและใช้ชีวิต แล้วก็ดูใจข้างในไปด้วย ชีวิตผมตอนนี้จึงเรียบง่ายมากๆ ไม่ค่อยมีอะไรใหม่ๆ อยู่กับปัจจุบันไปเรื่อยๆ ไม่คิดเรื่องทำอะไรใหม่ ไว้ถ้าวันข้างหน้ามีอะไรใหม่ที่เหมาะสมจะทำก็ค่อยทำ”
อยากรู้มุม Unseen ของโป๊ปเวลาอยู่คนเดียว
“ถ้าอยู่คนเดียวก็ดูแลต้นไม้ สวน บ้าน ไปเรื่อย เห็นอะไรที่ดูรก ดูไม่ดี ก็ค่อยๆ จัดการ ผมเป็นแนวพ่อบ้าน บางทีก็เรียกคนสวนมาช่วยกันทำ ถ้าไม่มีอะไรก็อยู่ในห้องทำงาน ดูสิ่งที่มีประโยชน์กับใจ ไม่เชิงธรรมะอย่างเดียวนะ อาจจะดูรายการที่เห็นมุมมองการใช้ชีวิตที่ดีของคนอื่น มีอะไรที่เป็นสาระบ้าง แล้วก็ไปออกกำลังกาย แค่นี้เลย ไม่มีอะไรพิเศษ ผมว่าชีวิตที่สงบเป็นชีวิตที่ลงตัวนะ สำหรับผมการมีงานมาก ทำกิจกรรมมาก หรือต่อให้ทำอะไรพิเศษแค่ไหน สุดท้ายมันก็จะผ่านไปอยู่ดี อย่างเมื่อก่อนตอนเข้าวงการใหม่ๆ ผมเคยทำงานเยอะ รับละคร 3 เรื่อง มีวาดรูปการกุศล มีอะไรให้ทำเยอะ จะมองว่าตอนนั้นพิเศษไหม ผมก็ไม่รู้ แต่สุดท้ายมันก็ผ่านไป แค่เป็นสิ่งที่เราพูดถึงได้ แต่ไม่ได้มีอะไรพิเศษขนาดนั้น ซึ่งถ้าต้องกลับไปทำงานเยอะจริงๆ ก็ทำได้นะ
“ผมยืนยันว่าการที่เราอยู่ด้วยตัวเองแล้วสงบได้ คือพิเศษสุดแล้ว ซึ่งตอนนี้ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น คืออยู่ได้โดยไม่ต้องดิ้นรนขวนขวายนัก มีความอยากบ้าง แต่ไม่มากมาย อยู่อย่างสงบได้บ้าง ผมว่าแค่จิตใจเราดี นิ่งสงบ ก็ถือว่าพิเศษแล้วนะ เพราะหาได้ยากในใจคน ลองให้คนที่เคยทำงานเยอะๆ มานั่งนิ่งๆ ไม่มีอะไรทำดูสิว่าเขาจะสงบได้ไหม หรือตอนที่มีอะไรเยอะๆ เขาสงบไหม ผมว่ามันวัดกันตรงนี้ ต้องมีความพิเศษข้างในจิตใจ เราจึงจะรู้สึกว่าลงล็อกแล้วสงบได้”
ที่มา : นิตยสารแพรว ฉบับ 1002
