ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงอาลัย โพสต์ไอจี วันนี้เมื่อปีก่อนพ่อของพวกเราเสด็จสู่สวรรคาลัย

13 ต.ค.2560 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 365 วันแห่ง ความอาลัย วันคล้ายวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทั้งนี้ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงโพสต์ภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวงรัชกาลที่๙ พร้อมข้อความแสดงความอาลัยในอินสตาแกรมส่วนพระองค์ @Nichax ว่า วันนี้…เมื่อปีก่อน #พ่อของพวกเราเสด็จสู่สวรรคาลัย ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์ ทำเอาประชาชนที่ได้อ่านถึงกับเศร้าโศกอย่างสุดหัวใจ

ขณะที่เพจ Play Academy ยังได้เผยถึงเรื่องราวสุดเศร้า เมื่อครั้ง “ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ” ทรงกันแสงต่อหน้าพระพักตร์ ทูลกระหม่อมพ่อ อย่างซาบซึ้ง ระบุว่า

“ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ ซึ่งนับว่าเป็นวันที่เกิดเหตุการณ์สะเทือนใจกับคนไทยทุกคน เมื่อประเทศไทยได้เกิดคลื่นสึนามิ เนื่องจากแผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย จนเป็นเหตุให้ชาวบ้าน นักท่องเที่ยว เสียชีวิต และบาดเจ็บจากเหตุการณ์เป็นจำนวนมาก แต่สิ่งที่สร้างความเสียใจครั้งใหญ่ เมื่อคุณพุ่ม เจนเซน พระโอรสในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ได้ถึงแก่อนิจกรรมจากกรณีภัยพิบัตินี้ด้วย ซึ่งคุณพุ่มจากไปด้วยวัยเพียง ๒๑ ปี ๔ เดือน ๑๐ วัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่๙ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานโกศราชวงศ์ พร้อมฉัตรเบญจาตั้งประดิษฐ์ และยังทรงรับไว้บำเพ็ญกุศลในพระบรมราชานุเคราะห์ เป็นเวลา ๗ วัน โดยให้ตั้งบำเพ็ญกุศล ณ ศาลาสหทัยสมาคม พระบรมมหาราชวัง และมีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมตั้งแต่วันที่ ๒๗ ธันวาคม เป็นต้นมา จนเมื่อวันเสาร์ที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ.๒๕๔๘ ซึ่งเป็นวันพระราชทานเพลิงศพคุณพุ่ม พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่๙ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ คุณพุ่ม เจนเซน ภ.ป.ร.๑ ที่วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพฯ”

เหตุการณ์นี้ยังความทุกข์โทมนัสมายัง ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี อย่างหาที่สุดมิได้ แต่ก็ได้มีเรื่องเล่าสุดประทับใจระหว่างทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ และทูลกระหม่อมพ่อ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช  บรมนาถบพิตร และ สมเด็จแม่ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่๙

“เมื่อโลกหยุดหมุนเมื่อวันที่ ๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๗ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ ได้สูญเสียคุณพุ่ม เจนเซน พระโอรสเพียงพระองค์เดียวไปอย่างไม่มีวันกลับ ทรงทุกข์โทมนัสที่สุดในชีวิตถึงขั้นทรงกล่าวว่า “แม่ไม่มีกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่” เมื่อถึงคราวพระราชทานเพลิงศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่๙ ได้เสด็จพระราชทานเพลิงศพคุณพุ่ม เจนเซน ที่วัดเทพศิรินทราวาส

ในช่วงเวลาที่ทั้งสองพระองค์ประทับพระราชอาสน์หลังพระราชทานเพลิงศพ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ได้เข้าเฝ้าทูลกระหม่อมพ่อ และสมเด็จแม่ ทั้งสองพระองค์ทรงมีพระราชปฏิสันถารกับทูลกระหม่อมหญิงในลักษณะปลอบโยน เพียงไม่นานทูลกระหม่อมก็ทรงกันแสงต่อหน้าพระพักตร์
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงจับพระอังสา (ไหล่,บ่า) ทรงประคองพระพักตร์ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ พระองค์ทอดพระเนตรพระราชธิดาด้วยสายพระเนตรแห่งความห่วงใย

ณ เวลานั้น ข้าราชบริพารซึ่งอยู่ใกล้ชิดเห็นน้ำพระเนตรของทูลกระหม่อมหญิง พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงจับพระหัตถ์ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ ขึ้นมาประสานกับพระหัตถ์ของพระองค์ พร้อมทรงบีบให้พระหัตถ์แนบกัน พระองค์ทรงทำในลักษณะนั้นอยู่นานพอสมควร และทรงจุมพิตพระนลาฏ (หน้าผาก) ของทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ

ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ ทรงเช็ดน้ำพระเนตร แล้วทรงยิ้มกับทั้งสองพระองค์ จากนั้นทรงลุกขึ้นกราบที่พระอุระ (หน้าอก) พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร พร้อมทั้งสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่๙ ก็ทรงสวมกอดทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ฯ

ทูลกระหม่อมหญิงอุบลัรตน์ฯยังทรงเป็นตุ๊กตาองค์น้อยของทูลกระหม่อมพ่อ และสมเด็จแม่ไม่เสื่อมคลาย นานมาแล้วที่โลซานน์เมื่อเกือบ ๗๐ ปีที่ผ่านมา ที่ทรงทำทุกอย่างในห้องใต้ดินยามดึกพระราชทานแก่ตุ๊กตาองค์น้อยของพระองค์ มาวันนี้ตุ๊กตาองค์น้อยทุกข์โทมนัส พระองค์ทรงโทมนัสยิ่งกว่าแต่ต้องทรงเข้มแข็งเพื่อเป็นที่พึ่งให้แก่ตุ๊กตาองค์น้อยนี้ต่อไป”

ข้อมูลจาก : Play Academy,@Nichax

วันนี้…เมื่อปีที่แล้ว 13 – 14 ตุลาคม จากศิริราช -วังหลวง คลื่นน้ำตาปวงราษฎร์ท่วมแผ่นดิน

หลังจากที่คนไทยได้รับข่าวจากประกาศของทางสำนักพระราชวัง เรื่องการเสด็จสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ในวันที่ 13 ตุลาคม 2559 ประชาชนทั่วทุกสารทิศต่างเดินทางมายังโรงพยาบาลศิริราชกันหนาแน่นมากขึ้นเรื่อยๆ จนเต็มพื้นที่

จวบจนข้ามมาถึงวันที่ 14 ตุลาคม 2559 ซึ่งเป็นวันที่เคลื่อนย้ายพระบรมศพออกจากโรงพยาบาลศิริราชมายังพระบรมมหาราชวัง ตลอดเส้นทางที่ขบวนรถผ่านก็เต็มไปด้วยประชาชนที่มารอสองข้างทางจนถึงปลายทาง

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว เชื่อว่าทุกคนยังคงจดจำได้แม่นยำ คราบน้ำตา เสียงสะอื้น ความรู้สึกใจหาย ทุกคนรู้สึกได้ไม่ต่างกัน จนมาวันนี้ครบ 1 ปีพอดี ภาพเหล่านี้ยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจ และเป็นอีกหนึ่งภาพประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นตลอดวัน ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ที่คลื่นมหาชนจากทั่วสารทิศเดินทางมาเพื่อแสดงความอาลัยต่อพระมหากษัตริย์ผู้เป็นที่รักยิ่ง

“พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร”

ภาพประวัติศาสตร์เหล่านี้อาจเต็มไปด้วยความเศร้าสลด แต่ทั้งหมดก็เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าคนไทยจะไม่มีวันลืมเหตุการณ์ในวันนั้น วันที่ต้องสูญเสียพระมหากษัตริย์ผู้เสียสละเพื่อประชาชนมาตลอด 70 ปี “พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร” ของปวงชนชาวไทย

เชื่อว่า คนไทย  ไม่ว่าจะอยู่บนแผ่นดินไทยหรือแผ่นดินนอก ต้องเคยได้อ่านหรือได้ยินพระราชดำรัสทรงคุณค่าที่ว่า “…ที่ของข้าพเจ้าในโลกนี้ คือการได้อยู่ท่ามกลางประชาชนของข้าพเจ้า นั่นคือคนไทยทั้งปวง” มาแล้วแน่ๆ

ทว่าจะมีสักกี่คนที่เคยอ่านพระราชดำรัสนี้แบบเต็มๆ ประโยค  วันนี้แพรวขออัญเชิญความตอนนี้ซึ่งอยู่ในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ที่ทรงมีไปถึงพระสหายในต่างประเทศ ภายหลังจากที่เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ ดังนี้

“…เมื่อข้าพเจ้าเป็นนักเรียนอยู่ในยุโรป ข้าพเจ้าไม่เคยตระหนักว่าประเทศของข้าพเจ้าคืออะไร และเกี่ยวข้องกับข้าพเจ้าแค่ไหน ไม่ทราบตราบจนกระทั่งข้าพเจ้าได้เรียนรู้ที่จะรักประชาชนของข้าพเจ้า เมื่อได้มีการติดต่อกับเขาเหล่านั้น ซึ่งทำให้ข้าพเจ้าสำนึกในความรักอันมีค่ายิ่ง ข้าพเจ้าไม่เป็นโรคคิดถึงบ้านที่จริงจังอะไรนัก แต่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้โดยการทำงานที่นี่ว่า ที่ของข้าพเจ้าในโลกนี้ คือการได้อยู่ท่ามกลางประชาชนของข้าพเจ้า นั่นคือคนไทยทั้งปวง…”

นั่นทำให้เราคนไทยมีภาพความทรงจำแสนคุ้นชิน ไม่ว่าจะเป็นการที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินไปยังพื้นที่ต่างๆ ของประเทศ ทั้งเหนือ ใต้ ออก ตก ประทับยืน หรือนั่ง อยู่ท่ามกลางประชาชน และหลายครั้งก็ทรงคุกพระชานุต่อหน้าพสกนิกรของพระองค์ กระทั่งมีคำพูดว่า ไม่มีพื้นที่ตารางนิ้วไหนของประเทศไทยที่พระองค์ไม่ได้เสด็จฯไป

กล่าวได้ว่าพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์หนึ่งเดียวในโลกที่ไม่สมัครพระทัยอยู่แต่ในปราสาทราชวัง แต่ทรงเลือกที่จะดูแลทุกข์สุขของประชาชนแบบลงพื้นที่ด้วยพระองค์เอง ภาพพระเสโทหยดริน พระวรกายเปียกชุ่มจากสายฝน ทั้งบุกป่าฝ่าดง ไม่เว้นแม้กระทั่งยามค่ำคืน

คนไทย โชคดีนัก เพราะไม่มีพระมหากษัตริย์พระองค์ไหนในโลกนี้ที่จะทรงงานหนักเพื่อพสกนิกรได้เทียบเทียมพระองค์อีกแล้ว

และหากนับว่าวันที่พระองค์เสด็จฯขึ้นครองราชย์ยังทรงเป็นยุวกษัตริย์ ด้วยทรงมีพระชนมายุยังไม่เต็ม 19 พรรษาดีนัก ย่อมกล่าวได้ว่าตลอดห้วงแห่งการครองราชย์ 70 ปี พระองค์ทรงทำทุกอย่างเพื่อความกินดีอยู่ดีของอาณาประชาราษฎร์มาตลอดพระชนมายุ สมดังพระราชหัตถเลขาที่เปรียบประหนึ่งพันธะสัญญาที่ว่า…

ที่ของข้าพเจ้าในโลกนี้ คือการได้อยู่ท่ามกลางประชาชนของข้าพเจ้า นั่นคือคนไทยทั้งปวง อย่างแท้จริง