อาลัย “ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ” บุคคลสำคัญผู้เป็นอนาคตของไทย-อาเซียน
“ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ”ประธานสถาบันออกแบบอนาคตประเทศไทย อดีตเลขาธิการอาเซียน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเสียชีวิตหัวใจวายเฉียบพลัน
เป็นอีกครั้งที่เมืองไทยต้องสูญเสียบุคคลที่มีคุณค่าและมีความสามารถไปอย่างไม่มีวันกลับ เมื่อ “ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ”ประธานสถาบันออกแบบอนาคตประเทศไทย อดีตเลขาธิการอาเซียน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เสียชีวิตจากอาการหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 30 พ.ย.ที่ผ่านมา ท่ามกลางความเสียใจของไทย-อาเซียน แม้วันนี้ดร.สุรินทร์จะจากไปแต่เรื่องราวดีๆยังคงอยู่ โดยเฉพาะการให้สัมภาษณ์ในนิตยสารแพรว ปีที่ 29 ฉบับที่ 686 แม้ว่าเรื่องราวจะผ่านมานานแล้ว แต่เมื่อได้ลองย้อนกลับก็รู้สึกว่าข้อคิดที่เคยให้ไว้ในนิตยสารนั้นนอกจากจะเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นใหม่แล้ว ยังช่วยพัฒนาชาติบ้านเมือง รวมถึงอนาคตของภูมิภาคให้ก้าวต่อไปในวันข้างหน้าด้วย
“ชีวิตของผมคุณพ่อคุณแม่ไปเรียนที่เมกะตั้งแต่อายุ 2 ขวบ ผมจึงโตมากับคุณตาคุณยายที่ปอเนาะ เมื่อเข้าเรียนคุณยายให้เปลี่ยนจากชื่อ “อับดุล ฮาลีม” เป็น “สุรินทร์”ตามชื่อนักการเมืองชื่อดังคนหนึ่งในสมัยนั้น โดยชีวิตในตอนนั้นก็เป็นเด็กบ้านนอกไม่มีอะไรเหลือเฟือ ไฟฟ้าไม่มี ต้องเดินทางไปกลับวันละ 10 กิโลเมตร แต่ก็มุ่งมั่นที่จะเรียนเพราะรู้ตั้งแต่เด็กว่าการศึกษาเท่านั้นที่จะเป็นทางออกของชีวิต และเหมือนฟ้าเต็มใจทำให้เกิดโอกาสนั้น เริ่มจากสมัยมัธยมได้รับทุนเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน AFS ไป รัฐมินิโซตา สหรัฐอเมริกา ซึ่งก็ได้วิชาภาษาอังกฤษและพิมพ์ดีดติดตัวกลับมา พอกลับมาก็ตั้งใจสอบเข้า คณะรัฐศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ เมื่อขึ้นปี 3 ได้รับทุนจากมหาวิทยาลัยแคลร์มอนต์ ในแคลลิฟอร์เนียร์ โดยตอนเลือกทำวิทยานิพนธ์เรื่องทฤษฎีการเมืองสมัยกลางของตะวันออกกลางและยุโรป ซึ่งตอนไปสอบอาจารย์บอกว่าเพื่อนกำลังหานักศึกษาที่สนใจเรื่องนี้ นั่นจึงเป็นที่มาของการเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด”
“แม้จะได้รับเลือกให้เรียนแต่เขาไม่ได้พูดถึงทุนแต่ก็อยากที่จะลองเสี่ยง ซึ่งเมื่อไปถึงได้ตัดสินใจบอกไปตามตรงว่าไม่มีเงินค่าเรียน ซึ่งทางมหาลัยได้ติดต่อกลับไปที่อาจารย์ที่ส่งใบสมัครให้ในตอนแรกปรากฏว่ามีเงินกองทุนของสมาคมวินสัต เอส เชอร์ชิลจึงส่งมาให้ 1 หมื่นเหรียญฯ โดยหลังจากที่เรียนไปได้ 1 เทอมทางมหาลัยธรรมศาสตร์ได้เสนอทุน และในช่วงเดียวกันนั้นก็ได้ทราบว่ารุ่นพี่บางคนได้รับทุนจากร็อคกี้เฟลเลอร์แต่ต้องใช้ทุนเป็นสองทุน1ปีต่อการทำงานสองปี แต่การเป็นด็อกเตอร์ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จึงตัดสินใจเบรคไว้ก่อนและกลับมาเมืองไทย”
“สมัยอยู่ที่อเมริกาผมเป็นหัวหน้านักศึกษาไทยจึงได้มีโอกาสพบกับ “คุณอานันท์ ปันยารชุน”และท่านได้พูดว่าถ้ากลับเมืองไทยให้ไปเยี่ยม และเมื่อกลับมามีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง ได้พูดคุยจนคุณอานันท์ทราบว่าผมอยากเรียนภาษาอาหรับ ซึ่งก่อนหน้านี้ผมได้ขอทุนไว้กับร็อกกี้เฟลเลอร์ ปรากฏว่าคุณอานันท์ยกหูพูดกับทูตอียิปต์สามวันต่อมาจึงได้รับข่าวดีว่าผมได้ทุน”
“สำหรับเส้นทางการเมืองนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 2529 ปีนั้นพรรคประชาธิปัตย์ต้องการผู้สมัครใหม่ และผมก็ได้เป็นผู้ลงสมัครครั้งแรกในเขต 1 จ.นครศรีธรรมราช แต่นั้นก็ทำให้ต้องเจอกับประสบการณ์อันตรายถึงชีวิตจังหวะก้าวของผมค่อนข้างมั่นคงไม่รีบร้อน คุณชวนบอกเสมอว่าอยากทำงานการเมืองต้องสุกงอมในสภาก่อน หลังจากที่ได้เป็นส.ส.3สมัย ก็ได้รับเลือกให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ แม้หลายคนจะบอกว่าตำแหน่งที่ผมได้รับเป็นที่เหลือจากการแบ่งสรร ไม่มีอำนาจ หรือประโยชน์ ลายเซ็นไม่มีค่า นอกจากงานในตำแหน่งก็ยังแสดงหาความรู้จากการเดินทางทำให้ได้รับรู้ข่าวสารและทัศนคติจากคนอื่นๆ และต้องการที่จะทำประโยชน์ให้ประเทศชาติมากกว่านี้ จนวันนึงได้รับโอกาสให้มาทำตำแหน่งเลขาธิการอาเซียน ซึ่งผมมีความฝันว่าอีก 20 ปีคนอาเชียจาก500กว่าล้าน จะกลายเป็นเป็น 700 กว่าล้าน การจัดตั้งอาเซียนผมมองว่าเป็นการเกาะกลุ่มกันที่ทำให้เรามีอำนาจต่อรองและคนอื่นให้ความสำคัญกับเรามากขึ้นเพราะโลกสมัยให้อยู่คนเดียวไม่ได้”
“ในฐานะพ่อ ผมบอกลูกเสมอว่าไม่มีอะไรที่พ้นไปจากความพยายามและผมเชื่อว่าทุกคนพัฒนาได้อยู่ที่โอกาสนั้นจะมาจากความดิ้นรนหรือสวรรค์ประทานให้ ชีวิตเราสั้นนิดเดียว ถ้าไม่สร้างตัวเองให้สำเร็จ ไม่พร้อม คงช่วยคนอื่นไม่ได้”
นิตยสารแพรว ปีที่ 29 ฉบับที่ 686
จากเด็กอีสานขอนแก่น ร่างนุ้ย ใส่แว่น ณเดชน์ฟิตตัวจนกลายเป็นชายในฝันของผู้หญิงค่อนประเทศ ด้วยอายุในวงการยังไม่เหยียบสิบปี แต่กลับมีผลงานที่คนจดจำและประทับใจมากมาย ที่เด่นเด้งคือไม่ว่าจะหยิบจับงานชิ้นใด ไม่ว่าจะเป็นงานแสดง งานนั้นก็มีแต่ปัง ปัง ปัง ขณะที่ฟากงานพรีเซ็นเตอร์ ก็เท่ากับการันตีว่าสินค้าจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า จนเป็นสาเหตุให้เขากลายเป็นที่หมายปองของใครต่อใครไปโดยปริยาย หากถามบรรดาแฟนๆ ว่าชอบอะไรในตัวหนุ่มแบร์รี่ที่สุด คุณๆ เอฟซีบอกเบย ไม่ใช่หน้าตาที่หล่อโค-ตะ-ระ แต่เป็นที่นิสัย ตั๊ลล๊าคคคเหมือนเด็กๆ เป็นคนดีของสังคม เป็นพุทธศาสนิกชนที่น่าเอาอย่าง อย่างวันเกิดปีนี้เขาก็บวชถวายในหลวงด้วยนะ ปลื้มๆ ขณะเดียวกันก็เป็นหนุ่มที่แสนอบอุ่น ดูแลคนข้างกายได้อย่างเวิร์คสุดยอด อ้ะ… อย่าเพิ่งหลุดชื่อสาวไหน เพราะเราหมายถึง “แม่แก้ว” จ้า ส่วนกัลยมิตร ‘น้ำต้มไก่’ คนที่คุณก็รู้ว่าใคร แหม่ๆ ไม่อยากเซ่ด คนนั้นเขาเป็นคู่บุญญา กอดคอกันนั่งราชรถซุปตาร์อยู่เห็นๆ
อั้มเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกในปี 2540 โดยเริ่มต้นจากการประกวด MISS HACK 1997 และเธอก็ได้รับรางวัลชนะเลิศ จากนั้นเส้นทางมายาก็เปิดกว้างพร้อมกับความดังชนิดที่สื่อเคยจับตาว่าไม่มีเดือนไหนของปีไหนที่จะไม่มีข่าวอั้ม แถมครองตำแหน่ง ‘เจ้าแม่พรีเซ็นเตอร์’ ชนิดที่ยากนักจะหานักแสดงหญิงคนไหนมาล้มแชมป์เธอได้ ว่ากันว่าแค่ค่าตอบแทนที่เธอรับจับสินค้าบวกเดินสายตามงานอีเว้นท์ก็มากมายถึงขั้นใครได้เห็นตัวเลขเป็นลมแทบจับ เธอฮอตถึงขนาดบรรดาสื่อตั้งให้เป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดอันดับ 1 ของเมืองไทย แม้เมื่อออกมาประกาศตัวว่าจะไม่ขอรับรางวัลเซ็กซี่อีก สื่อมวลชนก็ยังอุตส่าห์ตั้งฉายาให้ว่า ‘ซุปตาร์เกษียณเต้า’ ซึ่งหากให้จับกระแสเสียงของสื่อฯ แทบทุกสำนักต่างบอกว่า ‘รักเธอ’ เพราะเธอเป็นมืออาชีพ ที่สำคัญคือเธอไม่เฟค ขณะที่ฟากมวลชนก็ ‘หลงเธอ’ พิสูจน์ได้จากยอดฟอลโลว์เวอร์ใน IG@aum_patchrapa ที่มีตัวเลขมากถึง 5.2 ล้าน ซึ่งถือว่าชนะเลิศสูงสุดในหมู่คนบันเทิงไทย
เคนก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยบทดาราเด็ก พอโตก็รับบทตัวรอง 1 เรื่อง ก่อนมารับบทพระเอกเต็มตัวในละคร ‘ราชินีลูกทุ่ง พุ่มพวง ดวงจันทร์’ ที่โจษจันกันไปทั้งเมืองว่าเล่นได้ตอไม้มว้าก แต่เพชรก็คือเพชร เคนพิสูจน์ให้โลกเห็นว่าเขาไม่ได้มีดีเพราะมีสายเลือดคนบันเทิงชื่อ วีรประวัติ(คุณพ่อ) และเขา ‘เอาจริง’ บนเส้นทางนี้ พิสูจน์จากรางวัลทางการแสดงมากมายที่ได้รับจากสถาบันต่างๆ และหากถามว่าในประเทศนี้จะมีสักกี่คนที่เข้าวงการมาไม่ทันไรก็ประกาศตัวว่ามีผู้หญิงคบหาดูใจ หลังจากนั้นแต่งงาน มีลูกน่ารัก แล้วความนิยมยังไม่เสื่อมถอย ชื่อ “เคน-ธีรเดช” ต้องเป็นหนึ่งในนั้น แม้หลายปากจะบอกว่าเขาเป็นผู้ชายที่มีโลกส่วนตัวสูง ผิดจากลักษณะของชายที่เกิดเดือนธันวาคมทั่วไป แต่ก็เพราะเสน่ห์แบบมีอะไรน่าค้นหานี่แหละ ที่ทำให้ไม่ว่าจะมีโผหนุ่มโสด-ไม่โสด มักต้องมีชื่อเขาติดอยู่ร่ำไป
