คนอย่างผมไม่เอาเปรียบใคร! นี่แหละ “โป๊ป – ธนวรรธน์” เสียน้ำตาเป็น นักเลงพอ

พระเอกที่มาแรงที่สุดในปีนี้ ไม่ใช่พระเอกหน้าใหม่หรือดาราหน้าใหม่ เขาคือหนุ่มหล่อที่อยู่ในวงการบันเทิง ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปีกว่าที่บทบาทการแสดงของเขาในฐานะ “พระเอก” จะมาอยู่ในจุดที่ทุกคนยอมรับ มีแฟนคลับมากมายจนเกิดปรากฏการณ์ห้างแตก หลังจากที่ละครเรื่องบุพเพสันนิวาสออนแอร์ไปไม่กี่ตอน ที่พูดมา เชื่อว่าทุกคนคงนึกออกว่าคือ หนุ่ม “โป๊ป – ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ” นั่นเอง

นับเป็นครั้งแรกหลังห่างหายจากการถ่ายแฟชั่นมานาน เพราะเจ้าตัวเคยพูดอยู่บ่อยๆ ว่าอาจจะไม่ค่อยถนัดงานด้านนี้ การได้มาร่วมงานกับแพรวในฐานะนายแบบขึ้นปกนิตยสารในปักษ์ 10 มิถุนายน 2561 ครั้งนี้ เลยเป็นบิ๊กเซอร์ไพร้ส์ให้กับคนที่รอคอยผลงานการถ่ายแบบของเขา งานนี้นอกจากจะมีภาพทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังของหนุ่มโป๊ปในเล่มให้ทุกคนได้ฟินแล้ว การให้สัมภาษณ์ของหนุ่มโป๊ปครั้งนี้ก็พิเศษกว่าครั้งไหนๆ และยังมีอีกหลายเรื่องที่แทบไม่รู้มาก่อนเลยว่า พระเอกหนุ่มสุดฮ็อตอย่าง “โป๊ป – ธนวรรธน์” ตัวตนจริงๆ นั้นเป็นแบบนี้

เกเรจนทำให้แม่ร้องไห้

“สมัยเด็กผมค่อนข้างเกเร ไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบ เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว เลยมีเรื่องทะเลาะชกต่อยกับเพื่อนเป็นประจำ เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เรียนประถมจนถึง ม.3 โดนครูเรียกผู้ปกครองบ่อย แต่ผมไม่ยุ่งกับอบายมุขนะ เกเรแต่ไม่มีเรื่องยาเสพติด เหล้า หรือบุหรี่เลย

“ส่วนที่เกเรที่สุดก็คือทะเลาะกับแม่จนทำแม่ร้องไห้ เสร็จแล้วก็หนีไปอยู่บ้านเพื่อน ไม่ใช่เรื่องร้ายแรง แต่ก็ไม่ควรทำแบบนั้น พอเข้าเรียนที่วิทยาลัยช่างศิลป ความเกเรลดลง อาจเพราะโตขึ้น และผมสงสารแม่ด้วย เลยอยากทำให้เขาสบายใจ ตอนนั้นแม่ก็พาเข้าวัด ก็เปลี่ยนตัวเองตรงนั้นเลย นิสัยเกเรค่อยๆ ลดลง การเรียนก็ดีขึ้นจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ถึงช่วงนั้นแม่ก็เลยไม่ค่อยห่วงแล้ว”

เสียน้ำตานับไม่ถ้วนเพราะโดนสาวเท

“ผมเสียน้ำตาให้ผู้หญิงมาเยอะ (หัวเราะ) ผมไม่ใช่ผู้ชายโรแมนติกนะ วันวาเลนไทน์ก็ไม่ค่อยมีเซอร์ไพร้ส์อะไรให้แฟน เต็มที่ก็วาดรูปให้แค่นั้น ไม่มีคำพูดแบบ…ผมเอาของมาให้ที่รักนะ ผมทำแบบนั้นไม่เป็น รู้สึกว่าทำแล้วเหมือนพระเอกละคร ไม่ค่อยชอบ เพราะฉะนั้นคนที่อยู่กับผมได้ก็ต้องเข้าใจธรรมชาติของผมมากๆ ส่วนเรื่องจีบสาว แต่ก่อนผมจีบไม่เป็นหรอก ให้เพื่อนช่วยเข้าไปคุยก่อน ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยเลยไม่ค่อยมีแฟนที่คณะ เพราะฟอร์มเยอะ ต่อให้สวยยังไงก็แค่มอง แต่ไม่จีบ เขาต้องเข้ามาก่อน ซึ่งก็ไม่มีใครเข้ามา แต่ ณ วันนี้จีบก่อนเลย (หัวเราะ) ชอบใครก็เข้าไปคุยได้ มุมมองความรักเปลี่ยนไป และไม่ได้คิดว่าคบใครแล้วต้องเป็นคนนี้คนเดียวดูแลไปจนแก่ตายด้วยกัน ไม่ยึดติดแบบนั้นแล้ว ถ้าวันหนึ่งเขานอกใจหรือมันไม่ใช่จะได้ไม่เจ็บมาก ถ้าอกหักก็เสียใจแหละ แต่ไม่ได้ร้องห่มร้องไห้เหมือนตอนเด็กๆ”

คนอย่างผมไม่เอาเปรียบใคร! นี่แหละ “โป๊ป – ธนวรรธน์” เสียน้ำตาเป็น นักเลงพอ

ผู้ชายไม่ชอบแสดงออก

“ใครที่มาเป็นแฟนผมอาจดูไม่ออกว่าเขารักฉันอยู่หรือเปล่า เพราะผมไม่ค่อยแสดงออก แต่ใจเรารู้แหละว่านี่คือคนพิเศษสุด แต่เขิน ทำไม่เป็น ผมจะออกแนวกวนๆ ทำตลกไปเลยมากกว่า ที่เป็นแบบนี้อาจเป็นเพราะที่บ้านผมก็ไม่ค่อยแสดงออกความรักกันตรงๆ ด้วย สมัยเด็กแม่ไม่หอมแก้ม ไม่ค่อยกอด คือเขารักมากแหละ แต่เขาแสดงออกด้วยวิธีอื่น  ผมเองก็บอกรักแม่แค่ในวันแม่ว่ารักนะ ขอโทษนะที่ทำให้แม่ไม่สบายใจเรื่องนั้นเรื่องนี้ แต่สิ่งที่ผมพยายามทำให้แม่ตลอดคือ พยายามเป็นลูกที่ดี ไม่สร้างปัญหา ไปทำบุญเป็นเพื่อน เพราะรู้ว่าแม่อยากเห็นเราเป็นคนดี มีใจเสียสละ นั่นคือสิ่งที่ทำให้แม่ตลอด แค่ไม่ค่อยบอกรักด้วยคำพูดเท่านั้นเอง”

พูดแล้วคำไหนต้องเป็นคำนั้น

“ไม่ว่าชีวิตผมตอนนี้จะเปลี่ยนไปจากเดิมยังไง แต่ผมก็ไม่เคยเปลี่ยนตัวเองนะ ยังพูดตรงไปตรงมา คำไหนคำนั้น คนที่ทำงานกับผมก็ต้องคำไหนคำนั้นเหมือนกัน ตั้งแต่วันที่ผมไม่มีกระแสจนมาถึงวันที่ยืนตรงนี้ ผมยังเป็นคนเดิม เวลาคุยงาน ถ้าบอกผมว่าจะมี 1 2 3 แต่พอถึงเวลาจริงกลับเป็น 4 5 6 ผมไม่ค่อยยอมเลย ไม่ว่าคนนั้นจะใหญ่แค่ไหนก็ตาม อาจเป็นนิสัยเสียอย่างหนึ่ง แต่ผมว่ามันคือความถูกต้อง เพราะตอนทำงาน ผมก็ทำงาน 100% ไม่เอาเปรียบใครเหมือนกัน ที่ผมเป็นแบบนี้อาจเป็นเพราะแม่สอนผมว่า ทำอะไรเราต้องมีสัจจะ พูดแล้วต้องทำ แม่ผมสอนหลายอย่างและทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง แม่ซื่อสัตย์มาก ไม่ขี้โกง ทั้งหมดนี้ซึมเข้ามาในตัวผม ทำให้เราเป็นคนแบบนี้ สมัยนี้มีคนเยอะแยะที่พูดปลิ้นปล้อนไปเรื่อย สังคมเลยต้องตามน้ำไปหมด บางคนจึงอาจคิดว่าคนแบบผมนิสัยไม่ดี เรื่องมาก ซึ่งผมไม่สนหรอก เพราะเราทำในสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง ใครจะคิดอะไรก็เรื่องของเขา เราก็เดินหน้าในแนวทางนี้ต่อไป”

ความสุขของโป๊ป

“สิ่งที่ผมทำแล้วมีความสุขมากตอนช่วงที่ไม่ได้มีงานเยอะขนาดนี้ก็คือ ไปเป็นครูสอนวาดรูปกับสอนฟุตบอลให้เด็กๆ  อย่างตอนไปเป็นครูอาสาสอนศิลปะให้โครงการทูบีนัมเบอร์วันในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ผมสอนเด็ก ป.4 ที่วาดรูปไม่เป็นเลย สอนอยู่ 5 ปี สัปดาห์ละครั้ง จนเขาพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ รู้สึกชื่นใจมาก อยากทำอีก การทำงานนี้ทำให้เข้าใจคำว่าครูที่แท้จริง ผมจึงนับถือครูอาสาที่ไปสอนตามชายแดนโดยไม่หวังเงิน เขาคือผู้เสียสละที่แท้จริง นับถือหัวใจมากๆ ผมคิดว่าถ้ามีโอกาส วันหนึ่งอยากสร้างโรงเรียนที่ต่างจังหวัด หรือเป็นโปรเจ็กต์อะไรก็ได้ที่ได้ช่วยพัฒนาเด็กๆ สำหรับตัวผมจริงๆ ก็ไม่ได้อยากได้อะไรมาก วันหนึ่งอยากเห็นสัจธรรมจริงๆ ของชีวิตเหมือนที่พระพุทธเจ้าท่านเห็นมากกว่า อยากมีปัญญา เหมือนที่บอกกันว่า

“ถ้ามีปัญญาเยอะๆ เหมือนมีมีดคมที่คอยตัดกิเลส ผมยังเข้าไม่ถึงหรอก ถ้าไปถึงวันนั้นได้ เงินร้อยล้านหรือหมื่นล้านก็คงไม่สำคัญ…”

อ่านบทสัมภาษณ์ฉบับเต็มให้ฟินกว่าเดิมได้ที่ นิตยสารแพรว ปักษ์วันที่ 10 มิถุนายน 2561