หากใครที่ชื่นชอบ “ทรัฟเฟิล” อันเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศของอาหารฝรั่งเศส ต้องมาเยือนร้าน Maison de la Truffe (เมซอง เดอ ลา ทรูฟ) ร้านอาหารฝรั่งเศสต้นตำรับทรัฟเฟิลชื่อดังระดับตำนานกว่า 84 ปี แห่งกรุงปารีส ได้มาเปิดสาขาใหม่ในประเทศไทยและยังเป็นแห่งเดียวในเอเชีย ณ ทองหล่อ ซอย 9 เป็นร้านที่แพรวจะพาไปแนะนำวันนี้ค่ะ

ภายใต้การบริหารของเจ้าของร้าน มีความตั้งใจให้ Maison de la Truffe หรือบ้านแห่งทรัฟเฟิลเป็นร้านอาหารแห่งความสุขของทุกคนในครอบครัว ได้มีโอกาสลิ้มรสความอร่อยสไตล์ฝรั่งเศสขนานแท้คลุกเคล้ารสชาติอันเลิศรสและกลิ่นหอมกรุ่นของ “ทรัฟเฟิล” สดๆ ส่งตรงจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นซิกเนเจอร์ของร้าน โดยทรัฟเฟิลจะมีให้เลือกสรรตามฤดูกาล ได้แก่ “ทรัฟเฟิลขาว” มีเฉพาะช่วงฤดูหนาว และ “ทรัฟเฟิลดำ” มีมากในช่วงเดือนธันวาคมถึงมีนาคม ซึ่งจุดเด่นของร้านคือมีบริการสไลซ์ทรัฟเฟิลสดๆ สำหรับโรยหน้าเมนูที่เป็นไฮไลท์ของร้าน โดยสามารถกำหนดปริมาณทรัฟเฟิลตามความต้องการได้อีกด้วย

สัมผัส Maison de la Truffe เปิดประตูต้อนรับสู่โลกแห่งทรัฟเฟิลท่ามกลางบรรยากาศหรูหราแนว Modern French Inspired โดดเด่นด้วยกระจกบานใหญ่ เข้ากับผนังสีสว่าง ให้ความรู้สึกโปร่ง สบาย เสริมลูกเล่นด้วยโคมไฟรูปทรงคลาสสิก ทั้งทรงสี่เหลี่ยม ทรงระฆังคว่ำ และทรงกลม เพิ่มความอบอุ่นด้วยพื้นโทนไม้สีน้ำตาลอ่อน ให้ความรู้สึกเสมือนนั่งอยู่ในร้าน Maison de la Truffe กรุงปารีสเลยทีเดียว ภายในร้านยังแบ่งออกเป็น 2 โซน คือ โซนร้านอาหาร และโซนบูทีค ซึ่งมีผลิตภัณฑ์นำเข้ามาจากฝรั่งเศสให้ได้เลือกสรรมากมาย อาทิเกลือทรัฟเฟิล น้ำมันทรัฟเฟิล ข้าวรีซอตโตพร้อมปรุง เป็นต้น

เริ่มต้นสัมผัสความอร่อยต้นตำรับฝรั่งเศสแท้กับ “Beef Carpaccio” เนื้อดิบสไลซ์บางรสชาติจัดจ้าน ราดด้วยน้ำซอสสูตรพิเศษของทางร้าน ให้รสเปรี้ยวตัดกับรสเค็มของชีสพาร์มิจาโน (Parmigiano Cheese) เพิ่มความกลมกล่อมด้วยทรัฟเฟิลสไลซ์สดๆ ต่อด้วย “Truffled Brie Restaurant” เด่นที่บรีชีสซึ่งนำเข้าจากฝรั่งเศส ให้รสสัมผัสนุ่มละมุนลิ้น เมื่อทานคู่กับไส้ Breaking Truffle สูตรเฉพาะของร้าน ที่นำทรัฟเฟิลสดๆ มาสับหยาบ คลุกเคล้าด้วยเครื่องปรุงสูตรลับ แล้วเพิ่มความมันและนุ่มด้วยมาสคาร์โปนชีส เรียกว่าเป็นจานเรียกน้ำย่อยที่เหล่าคนรักชีสต้องตกหลุมรัก และพลาดไม่ได้กับเมนู “Baked Potato, Truffled Creamy Sauce and Black Melanosporum Truffle Pearls” มันฝรั่งอบราดด้วยซอสครีมทรัฟเฟิลแสนกลมกล่อม ความพิเศษอยู่ที่ทรัฟเฟิลไข่มุกดำซึ่งมีลักษณะเหมือนคาเวียร์ ในทุกๆ คำที่ทานจะมีความหอมของทรัฟเฟิล นอกจากนี้ยังมี “French Omelet with Truffle and Green Salad” เป็นอีกจานที่เหมาะสำหรับทุกคนในครอบครัว ไข่ออมเล็ตแสนนุ่มละมุนลิ้น หอมกลิ่นเนยอ่อนๆ เพิ่มรสชาติจัดจ้านเมื่อทานคู่กับทรัฟเฟิลและสลัดผักสดๆ

Beef Carpaccio

Truffled Brie Restaurant

เรียกน้ำย่อยกันได้ที่ ก็มาถึงจานหลัก “Risotto with Scampi and Truffle”ข้าวรีซอตโตคุณภาพพรีเมียมนำเข้าจากอิตาลี นำมาเคี่ยวในชีสหลากชนิดจนนุ่ม ความหอมมันของชีสซึมเข้าถึงเนื้อในของข้าว เสิร์ฟพร้อมกุ้งสดๆ ส่งตรงจากฝรั่งเศส ขนาดกำลังพอดี โรยหน้าด้วยทรัฟเฟิลเพื่อชูรสให้จัดขึ้น ต่อด้วยอีกหนึ่งจานหลัก “The Black Melanosporum Truffle Pizza, with Mozzarella Cheese and Rocket Salad” พิซซ่าแป้งบางกรอบสูตรพิเศษของทางร้าน เคล้ากับพาร์มิจาโนชีส (Parmigiano Cheese) เพิ่มกลิ่นหอมด้วยน้ำมันทรัฟเฟิล ก่อนโรยหน้าด้วยผักร็อกเก็ตและทรัฟเฟิลสด เหมาะกับทุกคนในครอบครัว หากได้ลองเป็นต้องติดใจจนลืมไม่ลงกันเลยทีเดียว

Risotto with Scampi and Truffle

French Omelet with Truffle and Green Salad

เพลิดเพลินกับเมนูของคาวกันแล้ว ก็ถึงเวลาปิดมื้ออาหารอันแสนสุขด้วยของหวานสุดคลาสสิก ซึ่งเป็นหนึ่งในเมนูไฮไลท์ของร้าน อย่าง “Vanilla & White Truffle Ice-cream” ไอศกรีมโฮมเมดรสวานิลลาทรัฟเฟิล ไอศกรีมเนื้อเจลาโตสุดนุ่มละมุนลิ้น หวานมัน หอมกลิ่นอ่อนๆ ของวานิลลาและทรัฟเฟิลในทุกคำที่ทาน และที่สำคัญในเมืองไทยหาทานได้ที่ Maison de la Truffe (เมซอง เดอ ลา ทรูฟ) ที่เดียวเท่านั้น

 Vanilla & White Truffle Ice-cream

สัมผัสรสชาติอาหารฝรั่งเศสต้นตำรับทรัฟเฟิลชื่อดังระดับตำนานกว่า 84 ปีได้ที่ Maison de la Truffe (เมซอง เดอ ลา ทรูฟ) ทองหล่อ ซอย 9

เรื่อง : saipiroon_แพรวดอทคอม

ภาพ : Maisondela Truffe

ฉันเชื่อว่าถ้าใครได้เห็นอุทยานแห่งชาติโยเซมิติ (YOSEMITE) ผ่านภาพถ่ายของคุณลุงแอนเซล อดัมส์ [Ansel Adams (1902 – 1984)] แล้วละก็ จะต้องยอมสลัดบรรยากาศสดชื่นรื่นรมย์ ของแซนแฟรนซิสโกไว้เบื้องหลัง เพราะภาพ “Moon and Half Dome” ของคุณลุงแอนเซล ทำให้ฉันเกิดความรู้สึกว่าอุทยานแห่งชาติโยเซมิติคือสรวงสวรรค์ธรรมชาติสร้าง เป็นสวรรค์ที่สวยสงบลุ่มลึกอย่างที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนในโลก

โยเซมิติ…อุทยานในฝัน

เมื่อมีโอกาสมาแซนแฟรนซิสโก ฉันก็ตั้งใจที่จะขับรถไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติโยเซมิติจากแซนแฟรนซิสโกไปตามฟรีเวย์ 580 และจบด้วยไฮเวย์ 120 ถนนขนาดสองเลน ชมวิวไปเรื่อยๆ ถ้าไม่แวะบ่อยๆ และไม่หลงก็จะใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงนิดหน่อย แต่เราทั้งหลงและแวะตลอดทาง จึงใช้เวลาประมาณ 7 ชั่วโมง

หนึ่งในไฮไลท์ของจุดแวะที่ปักหมุดไว้คือ เมืองมาริโพซา (Mariposa) เมืองเล็กๆ ระหว่างทางก่อนเข้าสู่อาณาเขตของอุทยานแห่งชาติ โยเซมิติ เมืองนี้มีกลิ่นอายบรรยากาศคาวบอย นักเดินทางนิยมใช้เป็นจุดพักค้างคืน มีที่พักให้เลือกอยู่ไม่น้อย ร้านอาหาร คาเฟ่ ร้านค้า ปั๊มน้ำมัน มีครบ รวมถึงทัวริสต์อินฟอร์เมชั่นเซ็นเตอร์ที่มีข้อมูลเยอะมาก มีแผนที่แจกพร้อมเจ้าหน้าที่ที่เต็มใจแนะนำเส้นทางท่องเที่ยวภายในอุทยาน

ออกจากมาริโพซา วิวสองข้างทางก็เริ่มเปลี่ยน ยิ่งเข้าใกล้อุทยาน วิวทิวทัศน์ก็ยิ่งสวยงาม ถนนเริ่มคดโค้ง ฉันเริ่มเห็นด้วยกับเจ้าหน้าที่ของทัวริสต์อินฟอร์เมชั่นเซ็นเตอร์ที่ไม่แนะนำให้นักท่องเที่ยวขับรถในตอนกลางคืน เพราะบางช่วงของถนนคดเคี้ยวมากจนอาจเกิดอันตรายขึ้นได้

ชื่อเสียงของโยเซมิติโด่งดัง เป็นที่รู้จักกันในหมู่นักท่องธรรมชาติ ต้องยกความดีความชอบให้จอห์น มุยร์ (John Muir) นักอนุรักษ์ธรรมชาติคนสำคัญ ผู้เล็งเห็นความงามและความยิ่งใหญ่ทางธรรมชาติของโยเซมิติ เขาพยายามผลักดันโยเซมิติให้เป็นอุทยานแห่งชาติ และด้วยความสมบูรณ์ของป่าเขา และพันธุ์สัตว์ป่าหายากเกือบ 200 ชนิด พันธุ์พืชมากกว่า 7,000 สายพันธุ์ อุทยานแห่งชาติโยเซมิติจึงได้รับการประทับตราให้เป็นมรดกโลกจากยูเนสโกในปี 1984

ยุคตื่นทองเริ่มต้นขึ้นที่โยเซมิติ

แรกเริ่มเดิมทีดินแดนแห่งนี้เคยเป็นที่อยู่ของชาวอินเดียนแดงหลายเผ่า พอถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักสำรวจดั้นด้นบุกป่าฝ่าดงเข้ามาค้นพบทองคำในแม่น้ำ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เข้าสู่ยุคตื่นทองของแคลิฟอร์เนีย คนขาวพากันอพยพมาตั้งรกรากถิ่นที่อยู่และเปิดศึกชิงดินแดนนี้กับอินเดียนแดง สู้รบกันอยู่นาน อินเดียนแดงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ และยอมอพยพไปอยู่ที่อื่น

หลังจากที่ยุคตื่นทองจบลง นักเดินทางผู้พิสมัยในธรรมชาติก็เข้ามา ภาพความงาม ความยิ่งใหญ่แห่งโยเซมิติจึงเริ่มขจรขจายออกไปให้ผู้คนได้เห็น นับจนถึงบัดนี้ก็กว่า 150 ปี แต่ละปีจะมีนักท่องเที่ยวทั้งอเมริกัน และจากทั่วโลกแวะเวียนมาชมธรรมชาติในเขตอุทยานแห่งชาติโยเซมิติ ประมาณ 4 ล้านคน ฉันอยากจะจัดให้โยเซมิติเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีเสน่ห์ดึงดูดอันดับต้นๆ ของโลกเลยทีเดียว

Moon and Half Dome…สวรรค์แห่งโยเซมิติ

มุมที่ถือว่าเป็นซิกเนเจอร์ของอุทยานแห่งชาติโยเซมิติคือ ฮาล์ฟโดม และเอล แคปิตัน (El Capitan) โดมหินแกรนิตขนาดใหญ่สองโดม สูง 4,000 กว่าฟุต ตรงบริเวณหุบเขาโยเซมิติตามข้อสันนิษฐาน ก่อนที่หุบเขาแห่งนี้จะเป็นรูปตัวยูอย่างที่เห็นกันทุกวันนี้ เดิมเป็นหุบเขารูปตัววี มาก่อน ต่อมาโดนธารน้ำแข็ง (Glacier) เซาะผ่านนานวันเข้า ในที่สุด กลายเป็นรูปตัวยู ทั้งฮาล์ฟโดมและเอล แคปิตัน ก็คงจะโดนธารน้ำแข็ง กัดเซาะด้วยเหมือนกัน หน้าตารูปร่างจึงแปลกตา ชวนให้เกิดจินตนาการต่อ เหมือนภาพ “Moon and Half Dome” ของแอนเซล อดัมส์ เป็นภาพถ่าย ที่มีเอกลักษณ์ ดูลึกลับเหมือนผุดขึ้นมาสงบนิ่งอยู่กลางหุบเขา…ฉันรู้สึกได้ถึง ความงามสงบและพลังอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ

นอกจากฮาล์ฟโดมและเอล แคปิตัน ที่ถือเป็นสวรรค์เล็กๆ สำหรับนักปีนเขาแล้ว น้ำตกในอุทยานแห่งชาติโยเซมิติก็โดดเด่นไม่แพ้กัน นับเฉพาะน้ำตกใหญ่ๆ ก็มี 4 แห่ง คือ น้ำตกโยเซมิติ (Yosemite Fall) น้ำตกเวอร์แนล (Vernal Fall) น้ำตกเนวาดา (Nevada Fall) และน้ำตกไบรดัลเวล (Bridal Veil Fall) ที่ดูเหมือนกับผ้าคลุมหน้าของเจ้าสาวที่แผ่ออก น้ำตกแต่ละแห่งล้วนทิ้งตัวตกลงมาจากหน้าผาที่สูงหลายร้อยฟุต เด่นที่สุดก็ต้องเป็นน้ำตกโยเซมิติ เป็นน้ำตกสองชั้น สูงรวมกันถึง 700 กว่าเมตร เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือลำธารทั้งหลายที่ไหลมาจากน้ำตก ทั้งใสแจ๋วและเย็นเฉียบ สมกับที่ละลายมาจากหิมะ งามไม่แพ้กัน ทั้งปลายน้ำและต้นน้ำ

แต่เมื่อฤดูหนาวมาถึง ไม่ว่าจะเป็นน้ำในแม่น้ำ ลำธาร หรือบึงใหญ่ ในอุทยานและน้ำตกทั้งหลายดูเหมือนจะกลายเป็นน้ำแข็งเหมือนกันหมด ทั้งอุทยานถูกคลุมไว้ด้วยหิมะสีขาว ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้หรือยอดเขา สวยราวเนรมิต เป็นความสวยที่แทรกไว้ด้วยอากาศหนาวจับจิตแบบอุณหภูมิ ติดลบ ถนนบางเส้นถูกปิดเพราะเส้นทางถูกคลุมไว้ด้วยหิมะ ไม่ใช่ว่าจะขับรถไปตรงไหนในอุทยานก็ได้ รถที่จะขับในอุทยานต้องใส่โซ่กันลื่นที่ล้อทั้งสี่ล้อ เพราะหิมะที่ละลายบนผิวถนนทำให้ถนนลื่นมาก รถอาจไถลเกิดอุบัติเหตุได้ แต่ฤดูหนาวก็เป็นฤดูที่นักถ่ายภาพหลายคนหลงใหล เพราะหลังจากที่พายุหิมะกระหน่ำ ภาพของโยเซมิติในเวลานั้นราวกับฉากในเรื่อง โฟรเซ่น ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ

ขนาดเป็นฤดูหนาว โยเซมิติก็ไม่เคยร้างผู้คน ไม่ต้องพูดถึงฤดูร้อนที่ทั่วทั้งอุทยานเต็มไปด้วยสีสัน เป็นฤดูที่ใบไม้เปลี่ยนสี จะเนืองแน่นด้วยผู้คนขนาดไหนหนอ…

ซีคัวญา (Sequoia) มหัศจรรย์แห่งสิ่งมีชีวิต

ถ้าขับรถต่อไปเรื่อยๆ ถึงตอนใต้ของอุทยานที่เรียกว่า มาริโพซา โกรฟ (Mariposa Grove) จะพบกับป่าสนซีคัวญา ต้นไม้ใหญ่ยักษ์ยืนต้นตระหง่านอยู่ ลำต้นเป็นสีแดงเหมือนสีสนิมเหล็ก อวบหนาด้วยเปลือกไม้ เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ยักษ์มหัศจรรย์ในสายตาของฉันเป็นอย่างยิ่ง ฉันเคยคิดว่าต้นไม้ไซส์ยักษ์ในเมืองของเหล่าเอลฟ์ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นแค่จินตนาการไม่มีอยู่จริง แต่พอมาเห็นยักษ์ใหญ่ซีคัวญาจึงรู้ว่าฉากนั้นมาจากป่าซีคัวญาในอุทยานโยเซมิตินี่เอง

เจ้าหน้าที่อุทยานให้ข้อมูลว่า ซีคัวญายักษ์เหล่านี้สามารถดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ในปริมาณมาก ซึ่งเป็นประโยชน์สำคัญที่ช่วยให้ทุกชีวิตบนโลกนี้มีอากาศบริสุทธิ์ไว้หายใจ ฉันไม่เห็นเหตุผลใดที่เราจะตัดไม้เพียงเพื่อสนองความอยาก ต้นไม้พวกนี้เกือบต้องสูญพันธุ์ไปในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพราะผู้คนพากันตัดไม้เพื่อใช้งาน โชคดีที่ไม่เป็นที่นิยม เพราะเนื้อไม้เปราะหักง่าย สนซีคัวญาจึงมีโอกาสยืนต้นตระหง่านงดงามอยู่ในป่า หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดอุทยานแห่งชาติโยเซมิติขึ้น เพื่อเป็นพื้นที่อนุรักษ์ต้นไม้ที่มีคุณค่าเหล่านี้

ฉันเห็นด้วยอย่างยิ่งกับจอห์น มุยร์ ที่เคยบอกไว้ว่า “ต้นไม้ใหญ่ เป็นงานสร้างสรรค์ชิ้นเอกของป่า ยักษ์ใหญ่ซีคัวญาเป็นสิ่งมหัศจรรย์แห่งป่า เป็นสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด” และด้วยความยิ่งใหญ่ของขนาดและอายุที่ยืนยาว ทำให้สนซีคัวญายักษ์ได้รับตำแหน่งต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก

นอนชมจันทร์ในหุบเขาโยเซมิติ

ใครก็ตามที่มีโอกาสมาถึงอุทยานแห่งชาติโยเซมิติ ฉันขอแนะนำให้พักค้างอย่างน้อย 1 คืน แต่ถ้าอยากไปทุกจุดชมวิวและเดินป่าเบาๆ ด้วยน่าจะ 3 วัน 2 คืนเป็นอย่างน้อย ที่พักของอุทยานในหุบเขาโยเซมิติ มี 3 ที่หลักๆ คือ Curry Village เป็นแบบเต็นท์ผ้าใบหนา โครงไม้มีฮีตเตอร์ช่วยให้อุ่นในหน้าหนาว แต่ไม่มีแอร์คอนดิชั่นสำหรับหน้าร้อน ห้ามเก็บอาหารไว้ในเต็นท์ ด้านหน้าเต็นท์ตั้งตู้เหล็กสีเขียวเอาไว้ให้เก็บอาหาร ป้องกันหมีมารื้อหาอาหาร ห้องน้ำรวมแต่สะอาด ส่วนอีกสองแห่งเป็นโรงแรมเก่าแก่ ชื่อโรงแรมอาวาห์นี (Ahwahnee Hotel) และ โยเซมิติ ลอดจ์ (Yosemite Lodge) สะดวกสบายมาก ไม่มีแอร์คอนดิชั่น แต่อากาศเย็นสบายตลอดเวลาในหน้าร้อน ที่สำคัญคือ ต้องจองล่วงหน้าเป็นเดือน

ช่วงที่นักท่องเที่ยวหนาแน่นที่สุดเห็นจะเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิ ประมาณปลายเดือนมีนาคม–มิถุนายน ทั้งน้ำตก แม่น้ำ และบึงทุกแห่งมีน้ำเยอะ ช่วงต้นฤดูอาจมีน้ำน้อยอยู่บ้าง แต่ก็จะมีวิวหิมะคลุมยอดเขาอยู่บางๆ งามแปลกตาไปอีกแบบ

ก่อนมื้อเย็นฉันออกมานั่งดื่มด่ำอากาศยามเย็นย่ำกับวิวงามของ บึงน้ำใกล้ที่พักในหุบเขาโยเซมิติ บึงน้ำกว้างใหญ่ที่มีภูผาสูงเบื้องหน้า กับพระจันทร์ดวงโตบนฟ้ากว้าง เป็นสัดส่วนความสงบงามสวย ให้อารมณ์มั่นคง อบอุ่น ดีต่อใจจนบอกไม่ถูก

ฉันแน่ใจว่าแม้ธรรมชาติกำลังลงโทษมนุษย์อย่างที่เรากำลังเห็น กันอยู่ แต่เมื่อได้เห็นโยเซมิติเวลานี้ก็รู้ชัดว่าธรรมชาติยังให้ความงดงาม คงอยู่เสมอ

ที่มา: นิตยสารแพรว ปักษ์ 900 เรื่องและภาพโดย laorluck