มิตรภาพยาวนานตั้งแต่รุ่นแม่ถึงรุ่นลูก “เพลง” กอด “ปันปัน” เติมกำลังใจฝ่ามรสุม

จากข่าวการเสียชีวิตของนักร้องเสียงดี “แหวน – ฐิติมา สุตสุนทร” ทำให้หลายคนได้เห็นน้ำใจและมิตรภาพของเพื่อนศิลปิน ที่ไม่ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่ยังรักและมีความห่วงใยซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะภาพประทับใจที่ “ตู่ – นันทิดา แก้วบัวสาย” เพื่อนสนิทของ “แหวน – ฐิติมา” เข้าไปสวมกอดปลอบ “ปันปัน – เต็มฟ้า กฤษณายุธ” ลูกสาวคนเก่งของนักร้องผู้ล่วงลับในการซ้อมคอนเสิร์ต “เรามีเรา” เห็นแล้วก็รู้สึกอบอุ่นใจ

“ตู่ – นันทิดา” และ “ปันปัน” เศร้า! น้ำตาแตกขณะซ้อมคอนเสิร์ต “เรามีเรา”

มิตรภาพของคนรุ่นแม่ยังส่งต่อถึงคนรุ่นลูก “เพลง – ชนม์ทิดา อัศวเหม” ลูกสาวของ “ตู่ – นันทิดา” ได้บอกเล่ากับ “แพรวดอทคอม” ระหว่างการถ่ายแบบแฟชั่นให้ “นิตยสารแพรว” ว่า “ปันปัน” คือเพื่อนคนแรกในชีวิตของ “เพลง”  และ “เพลง” ก็เป็นเพื่อนคนแรกในชีวิตของ “ปันปัน”

2 สาวในวัยเด็ก

“คือเราเรียนบัลเลต์ด้วยกันตั้งแต่จำความได้ ด้วยความที่คุณแม่ทั้งสองสนิทและรักกันมาก โชคดีที่แม่รักกันและลูกก็มาเป็นเพื่อนกัน ถ้าถามถึงครั้งแรกที่ได้เจอ ‘ปันปัน’ ‘เพลง’ เองจำไม่ได้ว่าเจอกับ ‘ปันปัน’ ครั้งแรกเมื่อไหร่ แต่เมื่อเร็วๆนี้ ‘ปันปัน’ ได้พูดกับ ‘เพลง’ ว่า ‘พี่เพลง’ เป็นเพื่อนคนแรกในชีวิต ‘ปัน’ เลยนะ ซึ่งพอ ‘เพลง’ มองย้อนกลับไป ‘ปันปัน’ เองก็เป็นเพื่อนคนแรกในชีวิต ‘เพลง’ เหมือนกันนะ”

กับช่วงเวลาที่เพื่อนสูญเสียคนที่รักที่สุดในชีวิตไป อาจจะเคว้ง “เพลง” ได้พูดให้กำลังใจอย่างไรบ้าง เกี่ยวกับเรื่องนี้ “เพลง” บอกว่า “ปันปัน” เป็นคนที่เข้มแข็งอยู่แล้ว แต่ความรู้สึกของเขาตอนนี้คงมีแค่เวลาที่จะช่วยเยียวยาได้

“’เพลง’ ไมได้พูดอะไรกับ ‘ปันปัน’ เยอะ เพียงแต่บอกว่า ‘ปันปัน’ เป็นคนที่เข้มแข็งอยู่แล้ว มีอะไรบอกได้ตลอด เพราะเราอยู่ตรงนี้เสมอ จริงๆเราไม่รู้ว่าความรู้สึกของ ‘ปันปัน’ ในตอนนี้มันมีแค่เวลาที่จะช่วยเยียวยาทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ขอให้เขารู้ไว้ว่า ‘ปันปัน’ มีเรา มีครอบครัวของเรา และยังมีคนอีกตั้งเยอะแยะที่เป็นกำลังใจให้คุณ เพราะฉะนั้นเราจะผ่านตรงนี้ไปด้วยกัน”

“เพลง” กอดให้กำลังใจ “ปันปัน”

สุดท้ายในช่วงเวลาที่คุณแม่ “ตู่ – นันทิดา” กับลูกสาวเพื่อนสนิท “ปันปัน – เต็มฟ้า” เผชิญกับการสูญเสียคนที่รัก  “เพลง” ได้ให้กำลังใจกับทั้งสองอย่างไรบ้าง เรื่องนี้ “เพลง” ได้พูดสั้นๆแต่กินใจว่า

“จริงๆแค่กอดค่ะ มันบอกแทนคำทุกอย่าง คงไม่ต้องหาคำพูดใดๆมาพูด ‘เพลง’ ว่าอันนี้คือความรู้สึกที่จริงใจที่สุด”

ดูดวงรายวัน ประจำวันอาทิตย์ที่ 16 กรกฎาคม 2560

ดูดวงรายวัน ประจำวันอาทิตย์ที่ 16 กรกฎาคม 2560 เช็คทุกวัน ทันทุกดวงกับ แพรว ดอทคอม

ผู้ที่เกิดวันอาทิตย์

การงาน :  การทำงานเป็นทีมหรือหมู่คณะจะโดดเด่น หรือจะมีช่องทางในการศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ผู้ใหญ่และเพื่อนร่วมงานให้การสนับสนุน

การเงิน : หมดไปกับการแสวงหาความรู้เพิ่มเติม

ความรัก : วันนี้ไม่มีความสุข เพราะท่านถูกบังคับให้ไปกับคนที่ไม่อยากไปด้วย หรืออยู่กันเพื่อหน้าตาทางสังคม คนโสด ยังโสดๆๆ อยู่นะคะ

สุขภาพ : เวลามีปัญหาท่านชอบเก็บตัวคิดอยู่คนเดียว ระวังจะเป็นโรคซึมเศร้า

 

ผู้ที่เกิดวันจันทร์

การงาน :  ยังไม่ถึงวันจันทร์เลย แต่ท่านต้องเตรียมพร้อมที่จะต้องรับผิดชอบหรือรับความเสี่ยงแล้ว เพราะจะได้รับความไว้วางใจให้ทำงานที่ไม่ธรรมดา แต่ท่านก็เอาอยู่

การเงิน :  หลีกเลี่ยงการเงินที่ไม่สะอาด และได้มาจากการทุจริตผิดกฎหมาย

ความรัก : วันนี้คู่คอยส่งเสริมบารมีและเป็นที่พึ่งของครอบครัวได้ทุกเรื่อง คนโสด เจ้าชู้ มีความรักแบบเผื่อเลือก ควรแต่งงานตอนอายุ 30-40 ขึ้นไป

สุขภาพ : โหมงานหนัก ระวังเจ็บป่วยด้วยโรคเรื้อรัง

 

ผู้ที่เกิดวันอังคาร

การงาน  :  ยังอยู่ในช่วงวันหยุดอยู่ ก็เลยราบรื่นและราบเรียบ ไม่มีอุปสรรคมากนัก ได้รับการสนับสนุนจากผู้ใหญ่ คนใกล้ชิดและคนรัก

การเงิน :  หาลูกน้องและบริวารที่ดีมาเป็นเรี่ยวแรงในการทำธุรกิจ

ความรัก : วันนี้ท่านคบกันเหมือนเพื่อนจะดีกว่า เพราะไม่อย่างนั้นทะเลาะกันน่าดู คนโสด ท่านเอาแต่ใจตัวเองนะคะ อยากทำงานก็ไม่สนใจเรื่องอื่นเลย กว่าจะนิ่งต้องอายุประมาณ 35-40  ดีที่สุด

สุขภาพ : ระวังเอ็นจอยปากจะเป็นโรคอ้วนและคลอเรสเตอรอลสูง

 

ผู้ที่เกิดวันพุธ

การงาน  :  วันหยุดก็จริง แต่หากท่านประสานงานค้างไว้ วันนี้คู่ค้าอาจเปลี่ยนท่าที ระวังโดนหลอกหรือถูกโกงจนหมดเนื้อหมดตัวได้นะคะ

การเงิน   :  ระวังเกิดการทะเลาะกันเรื่องหยิบยืมเงิน

ความรัก : วันนี้หัวใจอ่อนไหวนะคะ แม้ว่าท่านมีครอบครัวแล้ว แต่มีความเป็นไปได้สูงที่อาจหลงใหลได้ปลื้มคนอื่นได้ โดยที่ท่านก็ไม่แคร์ใดๆ เลย คนโสด หนักแน่นนะคะ เตรียมใจไว้หน่อย ท่านอาจถูกคนรักบอกเลิกกลางอากาศ  

สุขภาพ : ระวังเกิดบาดแผลจากของมีคม

 

ผู้ที่เกิดวันพฤหัสบดี

การงาน : ท่านสามารถทำงานได้หลากหลายอาชีพ มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ที่ดี จึงเหมาะกับการทำธุรกิจส่วนตัว เช่น ค้าขาย อุตสาหกรรม เกษตรกรรม

การเงิน : มีโชคอย่างเหลือเชื่อ จับอะไรก็เป็นเงินเป็นทอง

ความรัก : วันนี้อาจต้องมีการปรับทัศนคติเข้าหากันนิดหนึ่ง เพื่อวันข้างหน้าที่ดีขึ้น คนโสด ท่านรักแท้ รักเดียว เพราะฉะนั้นใครมาวันนี้ห้ามไก่กา

สุขภาพ :  ดูแลสุขภาพบ้างนะคะ เพราะหากล้มเจ็บอาการหนักเลยทีเดียว

 

ผู้ที่เกิดวันศุกร์

การงาน  : วันนี้ท่านจะต้องเข้าไปเกี่ยวพันกับงานที่ผิดกฎหมาย และอบายมุขต่างๆ ควรหลีกเลี่ยง เพราะหากถลำลึกจะส่งผลร้ายแรงต่อชีวิต

การเงิน :  ไม่มีลาภลอยนะคะ วันนี้ไม่ต้องเสี่ยงดวง

ความรัก : วันนี้ท่านเป็นแฟมิลี่แมน ไม่ออกไปสังสรรค์กับเพื่อนฝูง อยู่กับครอบครัวดีกว่า  คนโสด รักจัง แต่แค่แป๊บเดียวท่านก็เบื่อ แล้วก็แยกย้าย

สุขภาพ  :  ระวังวันนี้จะได้รับอุบัติเหตุจากของมีคมและความร้อน

 

ผู้ที่เกิดวันเสาร์

การงาน : ท่านจะอาสาไปทำงานที่เสี่ยงภัย อันตราย และความรับผิดชอบอย่างสูง ควรระวังเรื่องการทรยศหักหลังไว้บ้าง เพราะมีดวงขึ้นๆ ลงๆ และมีอุปสรรคขวากหนาม

การเงิน : เก็บเงินไม่อยู่นะคะวันนี้

ความรัก :  วันนี้ท่านมาสายเพย์ เพื่อผูกใจหรืองอนง้ออะไรสักอย่าง คู่ท่านก็ชอบเลย คนโสด ขี้หึงค่ะ เน้นมีแฟนไว้เชิดหน้าชูตา

สุขภาพ :  งดการดื่มแอลกอฮอลล์ ชา กาแฟ

 

ไม่ต้องไปไกลถึง “มาเก๊า” พาชิมอาหารสไตล์แมกานีสใจกลางเมือง @DEAN&DELUCA

หากคิดถึงประเทศมาเก๊า เชื่อว่าหลายคนต้องนึกถึงอาหารเป็นดับแรก (ไม่นับคาซิโนนะจ๊ะ ฮ่าๆ) ไม่ว่าจะเป็นทาร์ตไข่ ชื่อดัง ที่ใครไม่ต้องห้ามพลาด หรือจะเป็นข้าวหน้าเป็ด ข้าวหมูแดง ร้านดัง ที่คนต่อคิวกันแน่นพรึบ รวมถึงอาหารคาวหวานอีกมากมายหลายชนิดที่กินจนพุงกาง มากแค่ไหนก็บ่ยั่น มาเก๊าจึงเป็นประเทศที่คนไทยนิยมไป เพราะเดินทางง่าย ค่าครองชีพไม่แพงมาก แต่จะให้ไปบ่อยๆ ก็อาจจะเป็นโรคทรัพย์จางได้นะยู

แล้วจะไปไกลถึงมาเก๊าทำไม ในเมื่อ Dean & Deluca เขามีแคมเปญสุดพิเศษที่ร่วมมือกับการท่องเที่ยวมาเก๊า รังสรรค์เมนูซีรีส์อาหารแมกานีส (Macanese) สุดพิเศษสูตรต้นตำหรับจากมาเก๊า คัดเฉพาะเมนูอาหารซิกเนเจอร์ ที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอาหารโปรตุเกสและจีน มาให้ชาวไทยได้ลิ้มลองกันแล้วจ้า โดยเมนูอาหาร นั้นมีทั้งหมด 2 ซีรีส์ ซึ่งซีรีส์แรกจะเสิร์ฟ ในช่วงเดือนกรกฎาคม-ตุลาคม 2560 จะมีเมนูทั้งหมด 5 เมนู ประกอบด้วยอาหารจานหลัก ขนมหวาน เครื่องดื่ม และไวน์รสเลิศ

เมนูเรียกน้ำย่อยเมนูแรกคือ ซุปกาลโด้แวรเด้ (Caldo Verde Soup) ซุปไก่ใส่มันฝรั่งบดละเอียด ตามด้วยคะน้าซอย และไส้กรอกโปรตุเกสชนิดเค็ม เมนูนี้เหมาะมากสำหรับคนชอบซุป ตัวซุปมีความเข้มข้น รสชาติดี ที่สำคัญทานแล้วไม่เลี่ยนมากนัก ปูทางไปเมนูถัดไปได้ดีมาก

ซุปกาลโด้ แวรเด้ ราคา 120 บาท

ต่อด้วยเมนูที่สอง บัคคาเลา อา บราซ (Bacalhau a braz) มันฝรั่งเส้นทอดกรอบ ทานกับปลาค้อดเค็มผัดหอมใหญ่ ผักชีฝรั่ง มะกอกดำและไข่กวน รสชาติอาจจะแปลกซักหน่อย แต่ก็ยังสามารถทานได้เรื่อยๆ แนะนำควรบีบน้ำเลม่อน และเคล้าส่วนผสมให้เข้ากัน จะแก้เลี่ยนได้ดีมาก

บัคคาเลา อา บราซ ราคา 195 บาท

เมนูถัดมาในส่วนของอาหารจานหลักในซีรีย์นี้จะมีด้วยกันสองเมนู คือ แมกานีสแอฟฟริกัน ชิคเก้น (Macanese African Chicken) ไก่ย่างแอฟฟริกันหมักซอสถั่วเหลืองรสเข้มข้น ราดด้วยซอสสูตรพิเศษใส่เนยถั่ว มะพร้าวคั่ว พริก เสิร์ฟพร้อมข้าวสวยและผักดอง จานนี้ตัวซอสที่ทำจากเนยถั่วเข้มข้นมาก แอบได้กลิ่นมะพร้าวหอมคั่วด้วยเล็กน้อย รสชาติไม่เผ็ดมากนัก

แมกานีส แอฟฟริกัน ชิคเก้น ราคา 240 บาท

จานหลักเมนูที่สองคือ แมกานีส แทมารินด์ พอร์ค วิธ บาลิเชา (Macanese Tamarind Pork With Balichao) หมูสามชั้นเคี่ยวในซอสกะปิ น้ำมะขาม ไวน์ขาวและ ซอสถั่วเหลืองสูตรพิเศษ เสิร์ฟพร้อมข้าวสวยและพริกสด ใครกลัวอ้วนต้องแอบคิดหนักนิดนึง เพราะหมูสามชั้นเนื้อแน่นมาก รสชาติของน้ำซอสก็ซึมเข้าหมูได้อย่างดีเยี่ยม

แมกานีส แทมารินด์ พอร์ค วิธ บาลิเชา ราคา 240 บาท

ปิดท้ายซีรีส์แรกด้วยของหวานที่เราชอบมาก คือ เซอร์ราดูร่า (Serradura) ขนมหวานทำจากครีมและนมข้นหวาน สลับชั้นด้วยผงบิสกิต รสชาติหวานมัน แต่ไม่หวานเจี๊ยบนะ ตัวครีมนุ่มมาก เหมาะสำหรับทานคู่กับชาหรือกาแฟ

เซอร์ราดูร่า ราคา 75 บาท *ให้บริการทุกสาขา ยกเว้น สาขาสนามบินสุวรรณภูมิ
น้องฉัตร

เปิดคัมภีร์เตรียมคิ้วก่อนแต่งหน้า และสเต็ปเขียนคิ้วขั้นเทพของ ‘น้องฉัตร’ ช่างแต่งหน้าฝีแปรงมหัศจรรย์

เป็นที่ทราบกันดีว่าหนึ่งในขั้นตอนการแต่งหน้าที่ผู้หญิงมักให้ความสำคัญเป็นพิเศษ นั่นก็คือการเขียนคิ้ว เพราะวลีที่ว่า ‘เพราะคิ้วคือมงกุฎของหน้า’ นั้นยังคงใช้ได้จริงในยุคปัจจุบัน ดังนั้น ‘น้องฉัตร-ฉัตรชัย เพียงอภิชาติ’ เมคอัพอาร์ทิสต์ชื่อดัง จึงได้แนะนำเทคนิคการเขียนคิ้ว และแบ่งลักษณะของคิ้วออกเป็น 4 แบบ พร้อมแนะนำวิธีการเตรียมคิ้วก่อนแต่งหน้าไว้ ดังนี้

เริ่มจากคนที่มีขนคิ้วน้อย ผู้หญิงที่มีขนคิ้วน้อยคิ้วจะดูจางกว่าคนปกติ จึงควรกันคิ้วให้ได้รูปเพื่อทำให้เห็นแนวคิ้วชัดเจนยิ่งขึ้น เหมือนเป็นการตีกรอบพื้นที่คิ้วให้เด่นขึ้นมา คิ้วไม่เป็นทรง เกิดจากการที่ขนคิ้วขึ้นย้อนทิศทางไปมา หรือขึ้นเป็นทิศทางวน ทำให้คิ้วดูยุ่งเหยิงรุงรัง และเขียนตกแต่งได้ยาก เบื้องต้นควรกันคิ้วให้ได้รูปก่อน จากนั้นให้ใช้กรรไกรซอยขนคิ้วออก เพื่อเป็นการกำจัดขนคิ้วที่ขึ้นไม่เป็นแนวออกไป ทำให้คิ้วดูบางลงและเป็นระเบียบมากขึ้น แบบถัดมาคือหางคิ้วตก สังเกตง่ายๆ คือปลายหางคิ้วต่ำกว่าตำแหน่งของคิ้ว แนวคิ้วลาดเทออกทางด้านข้างของใบหน้า ทำให้หน้าดูเศร้า สามารถแก้ได้โดยการโกนคิ้วบริเวณที่เริ่มทำองศาตกไปจนถึงหางคิ้วออก แล้วเขียนเติมหางคิ้วขึ้นใหม่ก็จะทำให้หน้าดูไม่เศร้า และแบบสุดท้ายคือคนที่มีคิ้วแหว่ง ซึ่งอาจเกิดจากแผลเป็นหรือเคยคิ้วแตก ทำให้คิ้วมีรอยโหว่ตรงบริเวณผิวหนังที่ขนคิ้วไม่สามารถขึ้นมาได้ การเตรียมขึ้นคิ้วจึงจำเป็นต้องแต้มผิวหนังตรงรอยโหว่ด้วยดินสอเขียนคิ้ว และปัดด้วยแปลงเกลียวเพื่อให้กลมกลืนดูเป็นธรรมชาติ ก่อนเริ่มขั้นตอนการเขียนคิ้วต่อไป

ส่วนเคล็ดลับการเขียนคิ้วตามแบบฉบับของตนเอง ‘เวลาเขียนคิ้วเราจะคำนึงถึงโครงหน้าและสีผมเป็นหลัก เพราะการเขียนที่ถูกวิธีรับกับโครงหน้าจะทำให้ใบหน้าดูเด็กขึ้น ส่วนผู้หญิงที่มีการทำสีผม เราก็จะใส่ใจการเลือกสีคิ้วให้เป็นพิเศษ เพราะถ้าสีผมไปทาง สีคิ้วไปทาง ก็จะดูหลอกตาจนเกินไป ส่วนเวลาเขียนคิ้ว เราจะใช้ดินสอเขียนโครงคร่าวๆ ก่อน จึงค่อยใช้ที่เขียนคิ้วแบบฝุ่นมาปัดให้เต็มคิ้ว แล้วตามด้วยการปัดมาสคาร่าคิ้วเพื่อให้คิ้วดูเรียงเส้นสวยเป็นระเบียบมากขึ้น แต่ถ้าใครที่เป็นมือใหม่หัดเขียนคิ้วอาจจะลองหาพวกสติ๊กเกอร์แปะทรงคิ้วมาใช้ก่อน เพราะจะเขียนง่ายกว่า แล้วก็เร็วด้วย ลองเลือกทรงคิ้วที่เหมาะกับตัวเอง แล้ววาดตามทรงเพื่อเป็นการฝึกมือให้ชิน ไม่ยากเลย ก็จะมีคิ้วสวยอย่างที่ต้องการแล้ว’

และสำหรับขั้นตอนการเขียนคิ้วให้สวยคมตามสไตล์น้องฉัตรนั้น ควรเริ่มจากการกันคิ้ว ซึ่งรูปคิ้วที่ได้มาตรฐานนั้น คือหัวคิ้วที่ใหญ่และไล่เรียงขนาดที่เล็กลงไปจนถึงหางคิ้ว ซึ่งจุดสิ้นสุดของหางคิ้วควรอยู่บนแนวเส้นที่ลากจากปลายจมูกผ่านหางตาขึ้นไป

ขั้นตอนถัดมาคือการถอนคิ้ว หลังจากการกันคิ้วไปสักระยะ อาจมีขนคิ้วขึ้นในบริเวณที่เกินออกมาจากเส้นคิ้วที่กันไว้ ฉะนั้นก่อนการแต่งหน้าจึงควรกันละถอนคิ้วทุกครั้ง ซึ่งเวลาถอนให้ใช้นิ้วมือดึงผิวให้ตึงเนื้อคิ้วขึ้นไปทางขมับ

ถัดมาคือการปัดคิ้ว เมื่อคิ้วได้รูปตามความเหมาะสมของโครงหน้าแล้ว ให้ใช้แปลงเกลียวปัดคิ้วไปตามแนวเส้นขน เพื่อให้คิ้วเป็นระเบียบและเป็นการไล่ฝุ่นแป้งที่เกาะอยู่บนคิ้ว

ต่อมาการเขียนคิ้ว ใช้ดินสอเขียนคิ้วสีน้ำตาลเข้มจุดไว้ที่ส่วนสูงสูดของคิ้ว แล้วลากลงไปบริเวณหางคิ้วความยาวตามลักษณะคิ้วมาตรฐาน

จากนั้นเข้าสู่ขั้นตอนการใช้พู่กัน ด้วยการแตะฝุ่นอายแชโดว์สีเดียวกับดินสอเขียนคิ้วด้วยพู่กันปลายกระจายขนาดเล็ก แล้วทาลงบริเวณหัวคิ้วไล่ไปตามรูปคิ้ว จนทับรอยดินสอทั้งหมดที่เขียนไว้ถึงปลายคิ้ว

หลังจากนั้นใช้แปลงเกลียวปัดเบาๆ เพื่อให้อายแชโดว์กับดินสอเขียนคิ้วเข้าเนื้อกันมากขึ้น เพราะจะได้ไม่ทำให้คิ้วดูแข็งจนเกินไป หรืออาจใช้มาสคาร่าแบบใสปัดทับอีกทีก็ได้ ซึ่งสีคิ้วที่สวยบริเวณหัวคิ้วจะต้องมีสีอ่อนกว่าหางคิ้ว เพียงเท่านี้สาวๆ ก็สามารถมีคิ้วที่สวยเป๊ะปังกันได้แล้วละค่ะ

ที่มาและภาพ : Instagram @Nongchat

ในโลกนี้ไม่มีอีกแล้ว ‘ในหลวงรัชกาลที่ 9’ พระมหากษัตริย์ผู้ทรงงานตลอด 24 ชั่วโมง

ในหนึ่งวันทุกคนมีเวลาเท่ากัน 24 ชั่วโมง คุณเองเคยนั่งคิดไตร่ตรองกับเวลาที่ได้มาหรือไม่ว่าหมดไปกับการทำอะไรบ้าง?…

บางคนอาจหลงลืม มองผ่าน ใช้เวลาให้หมดไปวันๆ 24 ชั่วโมงที่มีอยู่เท่ากันจึงได้อะไรบ้าง ไม่ได้บ้าง เช่นเดียวกับพระมหากษัตริย์ผู้ทรงทำทุกอย่างเพื่อประชาชนอย่างพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระองค์ทรงมีเวลาเท่ากับทุกคน คือ 24 ชั่วโมง แต่ด้วยความรับผิดชอบใหญ่หลวงที่จะต้องบำบัดทุกข์บำรุงสุขประชาชนในประเทศ แม้แต่วินาทีเดียวพระองค์ก็ไม่สามารถละเลยไปได้

ย้อนกลับไปเมื่อปี พ.ศ. 2503 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยือนสหรัฐอเมริกา ขณะนั้นนักข่าวหนังสือพิมพ์ของอเมริกาได้กราบบังคมทูลถามถึง “หน้าที่ของพระเจ้าแผ่นดินของพระองค์เป็นอย่างไร” พระองค์พระราชทานสัมภาษณ์ไว้ว่า

“ตำแหน่งพระเจ้าแผ่นดินในปัจจุบันไม่ได้มีหน้าที่บริหารประเทศ ต้องมีฝ่ายบริหารทำให้งานการทุกอย่างของชาติดำเนินไปได้ด้วยดี ต่างคนต่างมีหน้าที่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทำแต่เฉพาะหน้าที่นั้น เพราะถ้าคนใดทำหน้าที่เฉพาะของตัวโดยไม่มองไม่แลคนอื่น งานก็ดำเนินไปไม่ได้ เพราะเหตุว่างานทุกอย่างจะต้องพาดพิงกัน จะต้องเกี่ยวโยงกัน ฉะนั้นแต่ละคนจะต้องมีความรู้ถึงงานของผู้อื่นและช่วยกันทำ”

คำตอบที่พระองค์พระราชทานในวันนั้นเรียบง่าย และไม่ยากที่จะทำให้เราทุกคนเข้าใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมา 70 ปีที่พระองค์ทรงครองราชย์ พระองค์ไม่ใช่แค่ตรัสอย่างเดียว แต่ทรงปฏิบัติมาโดยตลอดเวลา ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงงานหนักมากที่สุดในโลก แม้ในยามทรงพระประชวรก็ยังทรงงาน ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าเวลาทั้งหมดของพระองค์ที่ทรงมีเท่ากับประชาชนคนทั่วไป พระองค์ไม่เคยละเลยในการทำหน้าที่เลยแม้แต่วินาทีเดียว อีกทั้งยังเคยมีรับสั่งกับบรรดาบุคคลที่ถวายงานรับใช้ใต้เบื้องพระยุคลบาทในโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริต่างๆ อยู่เสมอว่า…

“ความทุกข์ของประชาชนนั้น รอไม่ได้”

ในหลวงรัชกาลที่ 9 กับรัฐธรรมนูญในช่วงปัจฉิมแห่งรัชกาล

รัฐธรรมนูญ “ฉบับประชาชน” ถูกประกาศใช้ในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 นับเป็นฉบับที่ 16 ตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองโดยคณะราษฎรเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นต้นมา ทําให้ประเทศไทยได้ชื่อว่ามีรัฐธรรมนูญมากที่สุดประเทศหนึ่ง

เมื่อรัฐบาล พล.อ.ชวลิตจําต้องลาออกไปเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2540 อันเนื่องมาจากผลของภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ “ต้มยํากุ้ง” รัฐบาลจึงเปลี่ยนขั้วมาเป็นพรรคประชาธิปัตย์ นําโดยนายชวน หลีกภัย กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งหนึ่ง ได้บริหารงานต่อจนครบวาระ และได้จัดให้มีการเลือกตั้งเมื่อต้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2544 พรรคไทยรักไทย นําโดยนายทักษิณ ชินวัตร ได้เป็นผู้นําในการจัดตั้งรัฐบาล และสามารถบริหารประเทศจนครบวาระ 4 ปี รัฐบาลได้จัดให้มีการเลือกตั้งขึ้นเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 และนายทักษิณได้กลับมาดํารงตําแหน่งอีกวาระหนึ่ง ท่ามกลางเสียงขับไล่จากผู้ชุมนุมประท้วง เพราะรัฐบาลมีความเป็นเผด็จการทางรัฐสภา และความไม่โปร่งใสในการทํางานได้ปรากฏมากขึ้น โดยกลุ่มประท้วงได้มีการกล่าวถึงมาตรา 7 ตามรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน พ.ศ. 2540 เรียกร้องขอ “นายกฯพระราชทาน” ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้มีพระราชดํารัสในโอกาสที่พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ประธานศาลปกครองสูงสุด (นายอักขราทร จุฬารัตน) นําตุลาการศาลปกครองสูงสุดเฝ้าฯถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับตําแหน่งหน้าที่ ณ พระตําหนักเปี่ยมสุข วังไกลกังวล เมื่อวันอังคารที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2549 ความตอนหนึ่งว่า

“ถ้าไม่มีสภาผู้แทนราษฎร ไม่มีทางจะปกครองแบบประชาธิปไตย ของเรามีศาลหลายชนิดมากมาย และมีสภาหลายแบบ และทุกแบบจะต้องเข้ากัน ปรองดองกัน และคิดทางที่จะแก้ไขได้ ที่พูดอย่างนี้ค่อนข้างจะประหลาดหน่อย ที่ขอร้องอย่างนี้ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวเขาก็บอกว่าต้องมาตรา 7 มาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญ ซึ่งขอยืนยันว่ามาตรา 7 นั้นไม่ได้หมายถึงให้มอบให้พระมหากษัตริย์มีอํานาจที่จะทําอะไรตามชอบใจ ไม่ใช่ มาตรา 7 นั้นพูดถึงการปกครองแบบมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ไม่ได้บอกว่าให้พระมหากษัตริย์ตัดสิน ทําได้ทุกอย่าง ถ้าทํา เขาจะนึกว่าพระมหากษัตริย์ทําเกินหน้าที่ ซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยพูด ไม่เคยทําเกินหน้าที่ ถ้าทําเกินหน้าที่ก็ไม่ใช่ประชาธิปไตย อ้างถึงก่อนนี้ เมื่อรัฐบาลของอาจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์ ตอนนั้นไม่มีทําเกินอํานาจของพระมหากษัตริย์ ตอนนั้นมีสภา สภามีอยู่ มีประธานสภา รองประธานสภามีอยู่ ทําหน้าที่ และมีนายกฯที่สนองพระบรมราชโองการได้ตามรัฐธรรมนูญ
 
“…นายกฯพระราชทานหมายความว่า ตั้งนายกฯโดยไม่มีกฎเกณฑ์อะไรเลย ตอนนั้นมีกฎเกณฑ์ เมื่อครั้งอาจารย์สัญญาได้รับตั้งเป็นนายกฯ เป็นนายกฯที่มีผู้รับสนองพระบรมราชโองการ คือ รองประธานสภานิติบัญญัติ อันนั้นไปทบทวนประวัติศาสตร์หน่อย ท่านก็เป็นผู้ใหญ่ ท่านก็ทราบว่ามีกฎเกณฑ์ที่รองรับ แล้วก็งานอื่นๆก็มี แม้จะที่เรียกว่าที่สภาสนามม้า เขาหัวเราะกัน สภาสนามม้า แต่ไม่ผิดกฎหมาย เพราะว่านายกรัฐมนตรีเป็นผู้รับสนองฯ นายกรัฐมนตรี อาจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์ ได้รับสนองพระบรมราชโองการ ก็สบายใจว่าทําอะไรแบบถูกต้องตามครรลองของรัฐธรรมนูญ
 
“แต่ครั้งนี้ก็จะให้ทําอะไรผิดรัฐธรรมนูญ ใครเป็นคนบอกก็ไม่ทราบนะ แต่ว่าเขาจะให้ทํา ฉะนั้นขอให้ช่วยปฏิบัติอะไร คิดอะไรไม่ให้ผิดกฎเกณฑ์ของรัฐธรรมนูญ จะทําให้บ้านเมืองผ่านพ้นสิ่งที่เป็นอุปสรรคและมีความเจริญรุ่งเรืองต่อไป…”
อ่านต่อหน้า 2

“อีกนานไหมหมอ” เรื่องเล่าจากพลเอก ชูฉัตร อดีตแพทย์ผู้ตามเสด็จ

ตามรอยเสด็จ : เรื่องเล่าจาก พลเอก ชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา อดีตแพทย์ที่ถวายงานให้กับในหลวงรัชกาลที่ 9

เป็นที่ทราบกันดีว่าหนึ่งในพระราชกรณียกิจสำคัญที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงปฏิบัติมาอย่างต่อเนื่องเพื่อดูแลทุกข์สุขของประชาชนนั้นก็คือ การที่พระองค์และสมเด็จพระบรมราชินีนาถนั้นเสด็จพระราชดำเนินไปยังถิ่นทุรกันดารพร้อมกับหน่วยแพทย์

หลายครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ทรงขับรถยนต์พระที่นั่งไปทรงงานด้วยพระองค์เองจากพระตำหนักไปหลายพื้นที่ ทั้งในจังหวัดนราธิวาส ยะลา ปัตตานี บางแห่งมีการเปิดเต็นท์รักษาประชาชนที่เจ็บป่วยด้วย ทั้งนี้อดีตแพทย์ผู้ตามเสด็จอย่าง พลเอก ชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา ได้เล่าถึงความทรงจำเมื่อครั้งได้ถวายงาน ซึ่งเป็นความประทับใจที่จดจำมาถึงทุกวันนี้ก็คือ

“ทุกครั้งที่คณะแพทย์ต้องรักษาชาวบ้านในพื้นที่ ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงพระเมตตาต่อพวกเรามาก อย่างครั้งหนึ่ง ขณะที่ผมกำลังรักษาคนไข้อยู่ แต่ถึงเวลาที่พระองค์ต้องเสด็จฯกลับพระตำหนักแล้ว แต่เมื่อเห็นคณะแพทย์ยังทำงาน จึงรับสั่งถามผมว่า ‘อีกนานไหมหมอ’ พอผมตอบว่า เหลือคนไข้อีก 3 คนพระพุทธเจ้าข้า พระองค์ทรงพยักพระพักตร์แล้วทรงดำเนินไปคุยกับผู้ว่าราชการต่อ พระองค์ทรงรอให้แพทย์ทุกคนทำงานจนเสร็จสมบูรณ์แล้วจึงออกเดินทางกลับพระตำหนักพร้อมกัน ทั้งที่ความจริงแล้วจะเสด็จฯกลับก่อนก็ได้”

 

รัฐธรรมนูญไทย ตลอดรัชสมัยในหลวงรัชกาลที่ 9 (ตอนที่ 2)

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2516 ได้มีบุคคลจํานวนหนึ่งก่อการเคลื่อนไหวเรียกร้องให้รัฐบาลประกาศใช้รัฐธรรมนูญโดยเร็ว เจ้าหน้าที่ตํารวจได้เข้าจับกุมผู้ก่อการ จนมีการปะทะกัน นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เปิดชุมนุมประท้วงการจับกุมและอภิปรายโจมตีรัฐบาลอย่างรุนแรง ต่อมานิสิตนักศึกษาจากหลายสถาบันรวมตัวกันก่อการประท้วงด้วย เหตุการณ์ไม่สงบลุกลามไปทั่วกรุงเทพมหานคร
พระบารมีคลี่คลายเหตุการณ์มหาวิปโยค 14 ตุลาคม 2516
ในคืนวันที่ 13 ตุลาคม 2516 รัฐบาลได้ปล่อยตัวผู้ถูกจับกุม และให้คํารับรองว่าจะประกาศใช้รัฐธรรมนูญในเวลาไม่เกินหนึ่งปี แต่ไม่อาจสลายการชุมนุมได้ จนกระทั่งในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เกิดการปะทะกันขึ้นอย่างรุนแรงระหว่างเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารกับนักเรียนนิสิตนักศึกษาประชาชน จนถึงขั้นบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก จอมพลถนอมได้ลาออกจากตําแหน่ง และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้นายสัญญา ธรรมศักดิ์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และองคมนตรี ดํารงตําแหน่งนายกรัฐมนตรี เหตุการณ์ความไม่สงบจึงคลี่คลายลงโดยเร็ว
การระงับเหตุการณ์ครั้งนั้นอาศัยพระบุญญาธิการของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 โดยแท้ มิฉะนั้นแล้วเหตุการณ์คงลุกลามมากขึ้น เพราะการต่อสู้ได้ขยายตัวออกไปอย่างรวดเร็ว มีการทําลายสถานที่ราชการและทรัพย์สินต่างๆ ทั้งของรัฐและเอกชนหลายแห่ง ในตอนดึกของวันที่ 14 ตุลาคม 2516 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่
9 ได้มีพระราชกระแสรับสั่งทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ว่า
“วันนี้เป็นวันมหาวิปโยคที่น่าเศร้าสลดอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์ชาติไทย ตลอดระยะเวลา 7 – 8 วันที่ผ่านมาได้มีการเรียกร้องและเจรจากันจนกระทั่งนักศึกษาและรัฐบาลทําความตกลงกันได้ แต่แล้วการขว้างระเบิดขวดและยิงแก๊สน้ำตาขึ้น ทําให้เกิดการปะทะกันและมีคนได้รับบาดเจ็บหลายคน ความรุนแรงได้ทวีขึ้นทั้งพระนคร ถึงขั้นจลาจลและยังไม่สิ้นสุด มีคนไทยด้วยกันต้องเสียชีวิตนับร้อย ขอให้ทุกฝ่ายทุกคนจงระงับเหตุแห่งความรุนแรงด้วยการตั้งสติยับยั้ง เพื่อให้ชาติบ้านเมืองคืนสู่สภาพปกติเร็วที่สุด
“อนึ่ง เพื่อขจัดเหตุร้ายนั้น จอมพลถนอม กิตติขจร ได้ขอลาออกจากตําแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อค่ำวันนี้ ข้าพเจ้าจึงแต่งตั้งให้นายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ขอให้ทุกคนทุกฝ่ายร่วมกันสนับสนุน เพื่อคณะรัฐบาลใหม่สามารถบริหารงานแผ่นดินได้โดยมีประสิทธิภาพเต็มเปี่ยม และแก้ไขสถานการณ์ให้คืนสู่สภาพเรียบร้อยได้โดยเร็ว ยังความสุข ความเจริญรุ่งเรืองให้บังเกิดแก่ประเทศและประชาชนชาวไทยโดยทั่วกัน”
ที่มา : บทความพิเศษ นิตยสารแพรว ฉบับที่ 895 ปักษ์วันที่ 10 ธันวาคม 2559

จดจำจนวันตาย เปิดบันทึกสุดซาบซึ้งของ ลักษณ์ ตาณพันธุ์ ทรงพระเมตตาหาที่สุดมิได้

ในฐานะคนไทยคนหนึ่ง เชื่อว่าทุกคนคงมีความทรงจำเกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในหลายเรื่อง เรื่องที่เห็นคล้ายๆ แต่ก็มีไม่กี่คนที่จะมีโอกาสใกล้ชิดกับพระองค์ ซึ่งก็นับว่าเป็นบุญอันสูงสุดในชีวิต

ลักษณ์ ตาณพันธ์ุ ช่างซ่อมนาฬิกาที่มีโอกาสได้ถวายงานรับใช้ในหลวงรัชกาลที่ 9 สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ ได้เล่าถึงความประทับใจเกี่ยวกับการทำงาน จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากในหลวงรัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในหลายๆ เรื่อง เพื่อเป็นการตอบแทนที่ถวายงานรับใช้ด้วยความซื่อตรงมาโดยตลอด พระองค์พระราชทานตราครุฑแก่ป้ายชื่อร้านลักษณ์ เท็ฆนิคการช่าง และพระราชทานเงินอีกจำนวนหลายแสนบาทเพื่อปรับปรุงร้าน เนื่องจากทรงเห็นว่าคุณลักษณ์ไม่ยอมรับค่าแรงในการซ่อมนาฬิกาเลย

“ในหลวงรัชกาลที่ 9 รับสั่งว่าสงสาร ให้คิดค่าแรงเถอะ ก็คิดบ้าง ไม่คิดบ้าง แต่ส่วนมากไม่ได้คิด พระองค์รับสั่งว่า…คิดบ้าง ฉันสงสารเธอ พระองค์ทรงพระเมตตาผมมากเหลือเกิน เพราะเรามีโอกาสถวายงานรับใช้นี่ก็ถือเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลแล้ว ทรงพระเมตตาขนาดไหนคิดดูเถอะ ภรรยาผมเสียก็พระราชทานพวงหรีด พระราชทานเพลิงศพ ทั้งที่ผมก็ไม่อาจเอื้อมกราบบังคมทูล พวงหรีดผมยังเก็บรักษาไว้เลย”

บันทึกความทรงจำที่จังหวัดสกลนคร “ขอสตางค์พระเจ้าค่ะ”

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ทรงดูแลทุกข์ บำรุงสุขให้กับประชาชนในทุกๆด้าน และลงรายละเอียดในทุกๆเรื่อง อย่างเมื่อครั้งเสด็จไปยังจังหวัดสกลนคร ก็ได้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า ประชาชนที่มารับเสด็จพระองค์ในวันนั้น จะกล้ากราบทูลขอสตางค์ต่อพระพักตร์กันซื่อๆแบบนี้

“ขอสตางค์พระเจ้าค่ะ” ชายคนหนึ่งกราบทูลพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ขณะที่พระองค์กำลังเสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรประชาชนที่มาเข้าเฝ้าฯสองฝั่งข้างทาง หลังจากสิ้นเสียงของชายคนนั้น พระองค์ทรงถามกลับไปว่า “นายชื่ออะไร ทำอาชีพอะไร ทำไมถึงไม่มีเงิน เป็นคนหมู่บ้านไหน อำเภออะไร” พร้อมกับรับสั่งให้ตามผู้ใหญ่บ้านกับกำนันมาพบ แต่เรื่องนี้พระองค์ไม่ได้ทรงเรียกใครมาต่อว่า แต่ทรงถามด้วยความห่วงใยว่า ทำไมชายคนนี้ไม่มีเงิน

สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงห่วงราษฎรและทรงละเอียดมาก ไม่ปล่อยผ่านแม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อย พระองค์ตั้งพระทัยที่จะช่วยเหลือราษฎรให้มากที่สุดเท่าที่ทรงทำได้

(จากบทสัมภาษณ์ตอนหนึ่งของ พลเอก ชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา)

“อยากฟังแม่สอนอีก” สมเด็จย่า ต้นแบบแห่งชีวิต

“อยากฟังแม่สอนอีก” สมเด็จย่า ต้นแบบแห่งชีวิต…

ตลอดระยะเวลาของการทรงเป็นยุวกษัตริย์ ในหลวงทรงเชื่อฟังพระราโชวาทของสมเด็จพระบรมราชชนนีเป็นอย่างดี

คงปฏิเสธไม่ได้ว่าความเป็นจอมปราชญ์ที่ทรงพระอัจฉริยภาพในหลากหลายศาสตร์ศิลป์นั้น ล้วนเกิดจากการน้อมนำเอาพระราโชวาทของพระราชมารดามาปฏิบัติให้เป็นไปตามพระราชปณิธานที่ทรงปรารถนาให้พสกนิกรไทยอยู่ดีมีสุขกันถ้วนหน้า

ถ้อยรับสั่งของสมเด็จย่าที่มีต่อในหลวงนั้น มักทรงเน้นย้ำในเรื่องของคุณธรรมจริยธรรมในด้านความรับผิดชอบเป็นหลัก ดังพระราโชวาทหนึ่งที่มีความว่า “ในครอบครัวเรา ความรับผิดชอบเป็นของที่ไม่ต้องคิด เป็นธรรมชาติ สิ่งที่สอนอันแรกคือ เราจะทำอะไรให้เมืองไทย ถ้าไม่มีความรับผิดชอบจะไปช่วยเมืองไทยได้อย่างไร…”

ทุกครั้งที่สมเด็จย่าตรัสสอนไม่ว่าเรื่องใด ในหลวงจะทรงนำกระดาษมาจดและมีพระราชดำรัสตอบว่า “อยากฟังแม่สอนอีก” อยู่เสมอ

ต้นแบบของชาวพุทธ “พระราชาผู้ทรงธรรม” เผยพระราชจริยวัตรในหลวงรัชกาลที่ 9

“พระราชาผู้ทรงธรรม”…ช่วงเวลาที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงผนวชเมื่อปี พ.ศ. 2499 ถือเป็นช่วงเวลาของการบ่มเพาะคุณธรรมจริยธรรมในพระราชหฤทัยได้อย่างดียิ่ง ซึ่งเป็นไปตามพระราชปณิธานที่ตั้งมั่นในการทรงผนวชมาก่อนหน้านี้แล้วว่า

“…พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติของเรา ทั้งตามความศรัทธาเชื่อมั่นของข้าพเจ้าเอง ก็เห็นเป็นศาสนาดีศาสนาหนึ่ง เนื่องในบรรดาสัจธรรมคำสั่งสอนอันชอบธรรม คำสั่งสอนอันชอบด้วยเหตุผล ซึ่งเคยคิดอยู่ว่าถ้าโอกาสอำนวย ข้าพเจ้าควรจักได้บวชสักเวลาหนึ่งตามราชประเพณี…”

แม้พระองค์ทรงผนวชในระยะเวลาอันสั้น แต่ธรรมะที่ทรงน้อมนำมาใช้ในการปกครองไพร่ฟ้าประชาชนกลับสืบทอดยาวนานมาจนถึงปัจจุบัน เพราะไม่ได้ทรงผนวชด้วยพระวรกายแค่เพียงอย่างเดียว ทว่ากลับทรงผนวชด้วยพระราชหฤทัยที่ถึงพร้อม ดังพระโอวาทของสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ความว่า

“…การทรงผนวชวันนี้เป็นประโยชน์มาก…บวชด้วยกายอย่างหนึ่ง บวชด้วยใจอย่างหนึ่ง ถ้าทั้งสองอย่างผสมกันเข้าแล้วจะเป็นกุศล…”

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ทรงมีความสนพระราชหฤทัยในธรรมะชั้นสูงในขั้นปฏิบัติกรรมฐาน เพื่อให้ทรงมีสมาธิตั้งมั่นอยู่กับการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจเพื่อพสกนิกรได้อย่างเต็มพระกำลัง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้สร้างพระตำหนักบำเพ็ญธรรมส่วนพระองค์ไว้ภายในพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน อันเป็นสถานที่วิเวก เหมาะอย่างยิ่งแก่การเจริญภาวนา ทั้งนี้ทรงปฏิบัติสมาธิเป็นประจำและประทับเป็นเวลานานด้วย

ก่อนที่จะทรงงานทุกครั้ง พระองค์จะเสด็จฯเข้าห้องสวดมนต์ ไหว้พระ ทำสมาธิจิตใจให้สงบระยะหนึ่งแล้วจึงทรงงาน ทรงเคยมีพระราชปรารภว่า การที่พระองค์ทำเช่นนั้นรู้สึกว่างานได้ผลดี เพราะเมื่อมีสมาธิในการทำงาน งานที่ทำก็ทำได้อย่างมีระเบียบเรียบร้อยได้คุณภาพดี และจิตใจก็ปลอดโปร่งแจ่มใส

นอกจากนี้ยังมีพระราชจริยวัตรที่พิเศษอีกประการหนึ่งซึ่งคนทั่วไปปฏิบัติได้ยากคือ ในคืนวันธรรมสวนะ (วันพระ) พระองค์จะทรงรักษาอุโบสถศีลอย่างเคร่งครัด และทุกวันจันทร์พระองค์จะทรงถวายสังฆทานเป็นนิตย์ ด้วยตรงกับวันคล้ายวันพระราชสมภพ ซึ่งราชกิจวัตรนี้ได้ทรงกระทำมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน โดยทรงอาราธนาพระสงฆ์จากวัดต่างๆมารับสังฆทานภายในพระตำหนัก

พระราชจริยวัตรอันงดงามเช่นนี้ทำได้ยากยิ่ง ถ้าจะต้องใข้ความสม่ำเสมอเช่นนี้ แต่พระองค์ก็ทรงเป็นแบบอย่างให้เห็นว่า หน้าที่ของพระมหากษัตริย์นั้นไม่ใช่แค่ดูแลทุกข์สุขของประชาชนเพียงอย่างเดียว แต่เรื่องของพระพุทธศาสนา พระองค์ก็ยังทำหน้าที่เป็นต้นแบบ เพื่อให้ราษฎรเห็นความสำคัญของการทะนุบำรุงศาสนาอีกด้วย

 

ทั้งชีวิตอุทิศเพื่อประชาชน ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงงานตลอด 70 ปี (ตอนที่ 1)

หลังการขึ้นครองราชย์ของ ในหลวงรัชกาลที่ 9 พระองค์ได้เสด็จฯกลับไปยังสวิตเซอร์แลนด์อีกครั้ง เพื่อทรงศึกษาวิชากฎหมายและการปกครอง เนื่องจากต้องรับพระราชภาระเป็นพระมหากษัตริย์ ในด้านวิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ ทรงตั้งพระทัยศึกษาเปรียบเทียบระหว่างประเทศไทยกับนานาประเทศเกี่ยวกับพื้นฐานและวัฒนธรรมของแต่ละชาติ เพื่อนำมาเป็นแนวปรับปรุงแก้ไขประเทศไทยให้เจริญขึ้นกว่าที่เป็นอยู่

ทรงเป็นตัวอย่างของผู้ที่เสียสละความสุขส่วนตนเพื่อประโยชน์สุขส่วนรวมอย่างแท้จริง ทรงอุทิศพระวรกายเพื่อบำเพ็ญพระราชกรณียกิจน้อยใหญ่ คอยบำบัดทุกข์บำรุงสุขของพสกนิกรมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน เพราะทรงถือว่า “การให้และการเสียสละเป็นการกระทำอันมีผลกำไร” กล่าวคือ กำไรแห่งความอยู่ดีมีสุขของปวงประชา ซึ่งไม่สามารถประเมินเป็น “มูลค่า” แต่กลับมี “คุณค่า” ทางจิตใจมากกว่า เข้าทำนองที่ว่า “ขาดทุนคือกำไร”

ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงมีความเพียรพยายาม อันเป็นหนึ่งในคุณธรรมและจริยธรรมที่บริบูรณ์ยิ่ง สังเกตได้จากหลากหลายโครงการพระราชดำริที่ทรงริเริ่มขึ้น ล้วนประสบสัมฤทธิผลได้ด้วยพระราชวิริยอุตสาหะเป็นสำคัญ สอดคล้องกับวิริยบารมีของพระโพธิสัตว์ในบทพระราชนิพนธ์เรื่อง พระมหาชนก แปลว่า “พ่อผู้ยิ่งใหญ่” ซึ่งมีพระราชประสงค์ในการปลูกฝังให้คนไทยทุกภาคส่วนมีความเพียรพยายามในการทำงานและทำความดี สอดคล้องกับพระราชปรารภที่ว่า “ขอจงมีความเพียรที่บริสุทธิ์ ปัญญาที่เฉียบแหลม กำลังกายที่สมบูรณ์”

พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร เคยเล่าถึงการจดจ่อทรงงานของในหลวงรัชกาลที่ 9 ว่า “พระองค์ทรงประยุกต์พระสมาธิในการประกอบพระราชกรณียกิจทุกอย่างทั้งน้อยและใหญ่ จึงทรงสามารถเผชิญกับพระราชภาระอันหนักในตำแหน่งพระมหากษัตริย์ได้โดยไม่ทรงสะทกสะท้านหรือหวั่นไหว ไม่ทรงคาดการณ์ล่วงหน้าไปไกลๆ อย่างเลื่อนลอยและเปล่าประโยชน์ ไม่ทรงอาลัยอดีตหรืออนาคต ไม่ทรงเสียเวลาหวั่นไหวไปกับความสำเร็จหรือความล้มเหลวอันเป็นเรื่องที่ผ่านพ้นไปแล้ว แต่ทรงจดจ่ออยู่กับปัจจุบัน ทรงสนพระราชหฤทัยอยู่แต่กับพระราชกรณียกิจเฉพาะพระพักตร์เท่านั้น”

พระองค์ทรงตระหนักอยู่เสมอว่าความทุกข์ยากของพสกนิกรย่อมเปรียบเสมือนความทุกข์ยากของพระองค์เอง จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไมคนไทยจึงมักเห็นภาพพระพักตร์ของพระองค์ที่เต็มไปด้วยหยาดพระเสโท อันเป็นผลมาจากความตรากตรำพระวรกาย จนไพร่ฟ้าประชาชนต่างกล่าวขานกันว่าพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงงานหนักที่สุดในโลก ทรงเอาพระราชหฤทัยจดจ่อ ไม่ทรงยอมให้ขาดจังหวะจนกว่าจะเสร็จ และไม่ทรงทิ้งขว้างแบบทำๆ หยุดๆ ดังนั้นพระราชกรณียกิจทั้งหลายนั้นจึงสำเร็จลุล่วงไปเป็นส่วนใหญ่

ภาพที่พระองค์มักทรงถือแผนที่ด้วยพระหัตถ์ซ้าย พระหัตถ์ขวาทรงจับปากกา พระศอสะพายกล้องถ่ายรูป ได้กลายเป็นภาพที่ชินตาและอยู่ในหัวใจของราษฎรไทยทุกภาคส่วน อุทิศพระองค์เพื่อทรงงานหนัก โดยไม่ทรงเห็นแก่ความตรากตรำพระวรกาย ในบางครั้งรถพระที่นั่งต้องฝ่าเข้าไปในกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก หากรถไม่สามารถต้านทานกระแสน้ำได้ พระองค์ก็เสด็จฯลงจากรถเพื่อทรงพระดำเนินต่อไปด้วยสองพระบาท

พระองค์มีพระราชประสงค์ในการใช้ “สายพระเนตร” สอดส่องสภาพความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับชีวิตราษฎร ใช้ “สองพระกรรณ” สดับรับฟังความเดือดร้อนของพสกนิกรจากปากของพวกเขาเอง แล้วทรงใช้ “พระปัญญา” คิดวิเคราะห์หาแนวทางในการแก้ไขปัญหา จากนั้นทรงใช้ “พระหัตถ์” ลงมือปฏิบัติทดลองด้วยพระองค์เอง ทั้งหมดนี้ด้วยทรงเล็งเห็นว่าความทุกข์ยากของประชาชนนั้น หากไม่ลงมือแก้ไขให้เป็นรูปธรรม ก็ย่อมไม่เกิดคุณประโยชน์อันใดขึ้นมา

 

 

‘วินัย อดออม ให้’ คัมภีร์แห่งความพอเพียงของในหลวงรัชกาลที่ 9

คัมภีร์แห่งความพอเพียง : “ลูกอยากได้ก็ต้องเก็บค่าขนมไว้สิ หยอดกระป๋องวันละเหรียญ ได้มาก ค่อยเอาไปซื้อ”…

ในฐานะ “แม่” ของยุวกษัตริย์ที่กำลังเจริญพระชนมพรรษามากขึ้นทุกวัน ในวันนั้นสมเด็จย่า (สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี) มีพระราโชวาทสำคัญที่ทำให้พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงน้อมนำมาปฏิบัติเสมอมา และยังทรงเป็นต้นแบบให้แก่ประชาชนด้วยก็คือ การประหยัดอดออม แม้พระองค์จะทรงอยู่ในฐานะที่สามารถเลือกหาสิ่งต่างๆ มาให้พระโอรสได้อย่างไม่ยากลำบากก็ตาม

ดังนั้นเมื่อพระองค์มีพระประสงค์สิ่งใด ก็จะทรงอดออมเก็บเงินค่าขนมที่ได้สัปดาห์ละครั้งอย่างมัธยัสถ์ และยังทรงรู้จักนำเงินไปต่อยอด ทรงรับจ้างเก็บผักผลไม้ไปขาย แล้วนำเงินที่ได้มาซื้อเมล็ดผักปลูกเพิ่ม ซึ่งทำให้ยุวกษัตริย์พระองค์นี้ทรงเรียนรู้หลักพอเพียงสมถะมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ โดยจะมีคัมภีร์แห่งความพอเพียง 3 ข้อ คือ “วินัย อดออม ให้”

และเมื่อถึงวันปีใหม่ สมเด็จย่าจึงรับสั่งกับในหลวงรัชกาลที่ 9 ว่า

“ปีใหม่แล้ว เราไปซื้อจักรยานกัน ให้แคะกระปุกดูว่ามีเงินเท่าไหร่” และสมเด็จย่าก็ทรงแถมเงินเพิ่มให้อีกด้วย

 

4 ข้อคิดการทำงานของหน่วยแพทย์อาสา ตามเสด็จในหลวงรัชกาลที่ 9

พระราชกรณียกิจที่สำคัญของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ทรงปฏิบัติมาเป็นเวลายาวนานอย่าง การเสด็จพระราชดำเนินไปยังถิ่นทุรกันดารพร้อมกับสมาชิกหน่วยแพทย์อาสา เพื่อเข้าไปดูแลเรื่องสุขภาพอนามัยของประชาชน เป็นสิ่งที่ทุกคนเห็นกันจนชินตามาโดยตลอด

พลเอกชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา อดีตนายแพทย์ที่ได้มีโอกาสตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช นานเกือบ 20 ปี ไม่ว่าจะขึ้นเหนือหรือลงใต้ก็จะเห็นการทรงงานของพระองค์ที่นึกถึงแต่ประชาชนก่อน และไม่คิดถึงความยากลำบากเลยแม้แต่น้อย พระองค์ทรงเป็นตัวอย่างให้แก่บรรดาจิตอาสาทุกคนได้เห็นว่าความทุกข์ของประชาชนต้องมาก่อนอย่างแท้จริง ซึ่งข้อคิดในการทำงานของหน่วยแพทย์อาสา 4 ข้อนี้ พลเอกชูฉัตรก็ยังจำได้ไม่มีวันลืม คือ

  1. มีความรู้ความสามารถในวิชาการนั้นๆ
  2. รักภักดีต่อราชวงศ์
  3. เข้ากับสังคมในพระราชสำนักได้
  4. มีความเต็มใจ เพราะงานนี้ไม่มีการบังคับ

ข้อที่ 4 นั้นสำคัญมาก เพราะการทำงานแบบจิตอาสาให้ประสบความสำเร็จได้นั้น ขึ้นอยู่กับหัวใจที่ทุ่มเทและมุ่งมั่น ไม่กลัวความลำบากมาเป็นอันดับแรก

นิตยสารแพรว คอลัมน์สัมภาษณ์ ฉบับที่ 781

ไม่มีขาย แต่แจกฟรี “หนังสือราชรถ ราชยาน” ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

ไม่ใกล้ไม่ไกลจากพระบรมมหาราชวัง อีกหนึ่งสถานที่สำคัญที่อยากให้คนไทยไปเยือนก็คือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ที่นี่เป็นแหล่งรวบรวมข้อมูลที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ไว้มากมาย รวมถึงยังเป็นที่ตั้งของราชรถ ราชยาน ที่จะนำมาใช้ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช อีกด้วย

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ตั้งอยู่ในบริเวณพระราชวังบวรสถานมงคล หรือส่วนหนึ่งของที่ประทับวังหน้า (พื้นที่พระราชวังของสมเด็จพระบวรราชเจ้าตั้งแต่รัชกาลที่ 1 เป็นต้นมา) ที่นี่เป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ โดยแบ่งการจัดแสดงเป็น 3 หัวเรื่องใหญ่ๆ คือ ประวัติศาสตร์ชาติไทย จัดแสดงในพระที่นั่งศิวโมกขพิมาน ประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดีในประเทศไทย จัดแสดงตามยุคสมัย คือ สมัยก่อนประวัติศาสตร์ จัดแสดงในอาคารส่วนหลังของพระที่นั่งศิวโมกขพิมาน และสมัยประวัติศาสตร์ จัดแสดงในอาคารใหม่ 2 หลังที่สร้างขนาบสองข้างของหมู่พระวิมานเมื่อ พ.ศ.2510 โดยแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ สมัยก่อนพุทธศักราช 1800 ได้แก่ สมัยทวารวดี สมัยศรีวิชัย และสมัยลพบุรี จัดแสดงในอาคารมหาสุรสิงหนาท และส่วนที่ 2 คือ สมัยหลังพุทธศักราช 1800 เป็นต้นมา จนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ จัดแสดงในอาคารประพาสพิพิธภัณฑ์

ด้านประณีตศิลป์และชาติพันธุ์วิทยา จัดแสดงในหมู่พระวิมาน คือ พระที่นั่งวสันตพิมาน พระที่นั่งวายุสถานอมเรศ และพระที่นั่งพรหมเมศธาดา ศิลปโบราณวัตถุที่จัดแสดง ได้แก่ เครื่องทอง เครื่องถม เครื่องมุก เครื่องดนตรี เครื่องไม้จำหลัก ผ้าโบราณ เครื่องถ้วย เครื่องสูง ราชยาน คานหาม อาวุธโบราณ เครื่องใช้ในพิธีพระพุทธศาสนา และอัฐบริขารของสงฆ์ และเครื่องการละเล่นต่างๆ เช่น หัวโขน หุ่นกระบอก หุ่นเล็ก และหนังใหญ่

นอกจากนี้ยังมีราชรถที่ใช้ในกระบวนแห่พระบรมศพ คือ พระมหาพิชัยราชรถ เวชยันตราชรถ ราชรถน้อย และเครื่องประกอบการพระราชพิธีต่างๆ ที่ใช้ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ โดยจะจัดแสดงในอาคารโรงราชรถ ซึ่งใครที่ไปเยือนพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ในช่วงนี้ จะได้รับหนังสือราชรถ ราชยาน ซึ่งภายในเนื้อหาจะมีรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติของราชรถ ราชยานทั้งหมด

สำหรับใครที่ตั้งใจจะไปเคารพพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สามารถแวะเวียนไปที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ได้เช่นกัน นอกจากจะได้ซึมซับเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของชาติแล้ว ยังได้รับหนังสือเล่มนี้เก็บไว้เป็นที่ระลึกอีกด้วย

ภาพ : คิมคานา

 

พระอัจฉริยภาพในศาสตร์และศิลป์ของในหลวงรัชกาลที่ 9

พระอัจฉริยภาพในศาสตร์และศิลป์ ของในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงสนพระทัยการวาดภาพตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ทรงศึกษาและฝึกหัดการวาดภาพด้วยการทรงซื้อตำราการเขียนภาพมาศึกษาค้นคว้าด้วยพระองค์เอง และทรงฝึกหัดวาดภาพเรื่อยมา

กระทั่งเสด็จนิวัตประเทศไทยก็โปรดให้จิตรกรที่มีความสามารถเข้าเฝ้าฯเป็นการส่วนพระองค์ เพื่อให้เหล่าศิลปินร่วมโต๊ะเสนอ และทรงให้แต่ละบุคคลวิจารณ์ผลงานฝีพระหัตถ์ ซึ่งทรงเปิดพระทัยรับคำติชมอย่างไม่มีอคติ

เมื่อพระองค์เสด็จฯไปยังที่ใดก็มักจะทรงนำกล้องถ่ายภาพติดพระองค์เสมอ โปรดที่จะถ่ายภาพบันทึกความก้าวหน้าของโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริอยู่เนืองๆ และบันทึกเหตุการณ์สำคัญ ทรงสนับสนุนให้ใช้การถ่ายภาพเป็นประโยชน์ในการช่วยเหลือสังคม ไม่ใช่เพียงเพื่อบันทึกความสวยงามหรือเพียงเพื่อความรื่นเริงใจ ดังพระราชดำรัสว่า…

“ศิลปะเป็นสิ่งที่ช่วยพัฒนาประเทศได้อีกทางหนึ่ง”

การถ่ายภาพยนตร์เป็นอีกพระอัจฉริยภาพหนึ่งของในหลวง โดยเมื่อครั้งเสด็จนิวัตพระนครนั้น ทรงนำกล้องถ่ายภาพยนตร์มาทรงถ่ายประชาชนที่เฝ้าฯรับเสด็จอยู่ทั้งสองฟากฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้วย ทรงริเริ่มให้สร้างภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดี คือ ภาพยนตร์ส่วนพระองค์ ซึ่งได้มีการจัดฉายเพื่อหารายได้จากผู้บริจาคโดยเสด็จพระราชกุศล โดยทรงนำไปช่วยเหลือพสกนิกรในด้านต่างๆ เช่น สภากาชาดไทย โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช กิจกรรมป้องกันรักษาโรคโปลิโอ เป็นต้น

ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงสนพระทัยเรื่องดนตรีมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ทรงศึกษาวิชาดนตรีขั้นพื้นฐานอย่างจริงจังตามคำแนะนำจากพระอาจารย์อย่างเข้มงวดนานกว่า 2 ปี ทรงได้รับการฝึกฝนตามแบบการดนตรีอย่างจริงจัง เครื่องดนตรีที่โปรดคือเครื่องเป่าทุกชนิด เช่น แซ็กโซโฟน คลาริเน็ต ทรัมเป็ต และยังทรงกีตาร์ ทรงเปียโนได้ด้วย โปรดการทรงดนตรีมาก โดยเฉพาะดนตรีแจ๊ส ทรงได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญดนตรีประเภทนี้มาก โดยหนังสือพิมพ์โฮโนลูลู แอดเวอร์ไทซิ่ง ได้ถวายพระนามว่าพระองค์ทรงเป็น “ราชาแห่งดนตรีแจ๊ส”

ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงตั้งวงดนตรี อ.ส.วันศุกร์ สำหรับการทรงดนตรีกับวงนี้ เพื่อพระองค์จะได้ทรงใช้เวลานี้เป็นการทรงพระสำราญพระอิริยาบถ และบรรเลงดนตรีออกอากาศเผยแพร่ทางสถานีวิทยุ อ.ส.ที่พระองค์ทรงตั้งขึ้น อีกทั้งยังเป็นการสื่อสารกับพสกนิกรของพระองค์ในอีกทางหนึ่ง

ทั้งชีวิตอุทิศเพื่อประชาชน ในหลวงรัชกาลที่9 ทรงงานตลอด 70 ปี (ตอนที่ 2)

ทุกครั้งที่ ในหลวงรัชกาลที่ 9 เสด็จฯไปทรงเยี่ยมเยือนราษฎรในท้องถิ่นทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ จะทรงไต่ถามทุกข์สุขหรือความต้องการของประชาชน เพื่อนำมาเป็นแนวทางในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของพสกนิกร ทรงมีเป้าหมายหลักคือ ต้องการเห็นประชาชนสามารถพึ่งพาตนเองได้โดยไม่ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายให้แก่ผู้อื่น

พระองค์มีพระราชภาระอันใหญ่ยิ่งในการดูแลทุกข์สุขของพสกนิกรทั่วทั้งประเทศ ซึ่งการทรงงานของพระองค์นั้นเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา แม้ในยามที่ทรงพระประชวรก็ยังไม่เคยละเว้นจากการปฏิบัติพระราชภารกิจในฐานะพ่อแห่งแผ่นดิน ที่ต้องดูแลลูกไทยมากกว่า 60 ล้านคนให้อยู่ดีมีสุขกันถ้วนหน้า ดังเหตุการณ์เมื่อปี 2518 พระองค์ทรงพระประชวรด้วยเชื้อไมโคพลาสมา พระอาการหนักมากจนเป็นที่วิตกของคณะกรรมการการแพทย์ที่ถวายการรักษา แต่ทรงห่วงใยราษฎรมากกว่าความปลอดภัยของพระองค์เอง ถึงกับรับสั่งกับนายแพทย์ว่า

“จะใช้เวลารักษานานเท่าไร ขอรอไว้ก่อนนะ ฉันทนได้ วันนี้ขอไปดูราษฎรและช่วยแก้ไขปัญหาเรื่องน้ำท่วมก่อน”

ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงมีกระบวนการพระราชดำริอย่างเป็นระบบและมีเหตุผล เห็นได้จากพระราชดำริเพื่อการแก้ไขปัญหาบ้านเมืองหลายกรณี อาทิ แนวพระราชดำริ “เข้าใจ เข้าถึง และพัฒนา” เพื่อการแก้ไขปัญหาความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ แนวพระราชดำริ “บวร” หมายถึง บ้าน วัด และโรงเรียน เพื่อร่วมสร้างความสมานฉันท์ภายในสังคม แม้แต่แนวพระราชดำริ “ระเบิดจากข้างใน” ก็เกิดขึ้นเพื่อพัฒนาชุมชนจากภายในสู่ภายนอกสังคมตามลำดับ

ครั้งหนึ่งที่พระองค์เสด็จฯไปทรงเยี่ยมโครงการห้วยสัตว์ใหญ่ เมื่อเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งไปถึง ปรากฏว่าฝนตกลงมาอย่างหนัก ข้าราชการและราษฎรที่เข้าแถวรอรับเปียกฝนกันทุกคน เมื่อทรงเห็นดังนั้นจึงรับสั่งให้องครักษ์เก็บร่ม แล้วทรงเยี่ยมข้าราชการและราษฎรท่ามกลางสายฝน ทรงนึกถึงแต่ประชาชน แม้กระทั่งวันที่พระองค์ทรงกำลังจะเข้าห้องผ่าตัดพระปิฐิกัณฐกัฐิ (กระดูกสันหลัง) เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2549 ก็ยังรับสั่งให้ข้าราชบริพารไปติดตั้งคอมพิวเตอร์เดินสายออนไลน์ไว้ เพราะกำลังมีพายุเข้าประเทศ เพื่อพระองค์จะได้ทอดพระเนตรมอนิเตอร์ เผื่อน้ำท่วมจะได้ช่วยเหลือทัน

นอกจากนี้ยังทรงตระหนักว่าทุกข์ที่เกิดจากโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ นั้นเป็นทุกข์ดังพุทธพจน์ที่ว่า “อโรคยา ปรมาลาภา” ความไม่มีโรคย่อมเป็นลาภอันประเสริฐ ทำให้พระองค์ทรงส่งเสริมพัฒนาการแพทย์และสาธารณสุขของไทยให้เกิดความเจริญก้าวหน้ามาอย่างต่อเนื่อง

ครั้งหนึ่งพระองค์มีพระราชดำรัสว่า “ข้าวกล้องมีประโยชน์ ทำให้ร่างกายแข็งแรง ข้าวขาวเม็ดสวย แต่เขาเอาของดีออกไปหมดแล้ว มีคนบอกว่าคนจนกินข้าวกล้อง เรากินข้าวกล้อง เรานี่ก็คนจน” สะท้อนให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ราษฎร ไม่เว้นกระทั่งเรื่องสุขอนามัย

ในหลวงรัชกาลที่ 9 มีพระราชดำริให้ก่อตั้ง “มูลนิธิชัยพัฒนา” เพื่อสนับสนุนส่งเสริมโครงการหรือกิจกรรมอันเป็นประโยชน์ต่อประชาชนในการพัฒนาตนเองและพัฒนาชุมชน จนกระทั่งมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น สอดรับกับพระราชดำรัสเกี่ยวกับมูลนิธิชัยพัฒนาตอนหนึ่ง ความว่า “มูลนิธิชัยพัฒนา ซึ่งมีหน้าที่ที่เขาตั้งไว้สำหรับมูลนิธิ ให้พัฒนาประเทศจนมีชัยชนะ ชัยของการพัฒนานี้มีจุดประสงค์คือ ความสงบ ความเจริญ ความอยู่ดีกินดีของประชาชน…”

ทรงมุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้คนในระดับรากหญ้าตามพื้นที่ชนบท ด้วยทรงเล็งเห็นว่าความเป็น “รากหญ้า” ย่อมเต็มเปี่ยมด้วย “รากเหง้า” ทางภูมิปัญญาอันเป็น “รากฐาน” ทางสังคมที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง อุปมาดั่งต้นไม้ที่มี “รากแก้ว” ซึ่งสามารถเจริญเติบโตไปเป็น “รากแกร่ง” ที่ลำเลียงธาตุอาหารไปหล่อเลี้ยงลำต้นจนแตกกิ่งก้านสาขา ผลิร่มเงาได้อย่างยั่งยืน เป็นที่มาของโครงการพัฒนาชนบทตามแนวพระราชดำริ โดยมีพระราชประสงค์ให้ชุมชนเกิดความเข้มแข็ง จนชาวบ้านสามารถพึ่งพาตนเองได้ในที่สุด

โครงการพระราชดำริทุกโครงการล้วนเกิดขึ้นจากพระราชหฤทัยที่ทรงพระเมตตาต่อพสกนิกรเป็นสำคัญ ดังพระราชดำรัสตอนหนึ่งที่ว่า “…การพัฒนาจะต้องเป็นไปตามภูมิประเทศ ทางภูมิศาสตร์ และทางสังคมศาสตร์ในสังคมวิทยา ภูมิประเทศตามสังคมวิทยาคือนิสัยใจคอของคนเรา จะไปบังคับให้คนคิดอย่างอื่นไม่ได้ เราต้องแนะนำ เราต้องเข้าไปช่วย โดยที่จะดัดเขาให้เข้ากับเราไม่ได้ แต่เราต้องเข้าไปดูว่าเขาต้องการอะไรจริงๆ หลักการของการเข้าไปพัฒนาจึงจะเกิดประโยชน์อย่างยิ่ง”

เรียกได้ว่าตลอดพระชนมายุ ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงยอมเสียสละความสุขส่วนพระองค์ในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจน้อยใหญ่เพื่อมวลพสกนิกรไทย โดยไม่มุ่งหวังสิ่งตอบแทนอื่นใด ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความโปร่งใสแห่งห้วงพระราชหฤทัยที่ใฝ่เมตตาธรรมเป็นสำคัญ