ค่านิยมความสวยเกี่ยวกับรูปร่างของสุภาพสตรีช่วง 100 ปีที่ผ่านมา

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ส่วนใหญ่นิตยสารเกี่ยวกับผู้หญิงทั้งหลายชอบพาดโปรยปกประมาณว่า ขยับแขน 5 ท่วงท่า ต้นแขนกระชับแบบมิเชล โอบามา หรือเคล็ดลับสะโพกดินระเบิดแบบบียอนเซ่ เพราะถ้าคุณแอบหวังลึกๆว่าสักวันหนึ่งคุณจะมีทรวดทรงองค์เอวที่เซ็กซี่ขยี้หัวใจสไตล์ซุป’ตาร์ฮอลลีวู้ดทั้งหลายที่อกตูม เอวคอด สะโพกสลาตัน เรียวขาเล็กกระชับแล้วละก็ รู้เอาไว้เลยว่าค่านิยมที่เกี่ยวกับรูปร่างสรีระของซุป’ตาร์สาวหรือไอดอลสาวที่เราเสพตามสื่อต่างๆนั้นไม่จีรังยั่งยืนคงที่หรอก ไม่มีอะไรแน่นอน เหมือนอย่างเช่นตำแหน่งผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกตามที่นิตยสาร People มักจัดสำรวจขึ้นทุกๆปีนั้นก็ไม่ต่างกัน เพราะความสวยที่บอกนั้นคือสิ่งที่อุปโลกน์ขึ้นมาทั้งนั้น แต่เอาเข้าจริงทุกสิ่งขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมและยุคสมัยที่เปลี่ยนไปทุกปี วันนี้เราอาจมองว่าดีว่าสวย แต่ในอนาคตเราอาจจะไม่คิดแบบนั้นแล้วก็ได้ ใครจะรู้! แค่พูดเดี๋ยวจะนึกภาพไม่ออก เราเลยนำภาพสรีระทรวดทรงต่างๆของผู้หญิงในรอบ 100 ปีที่ผ่านมาให้ชมกัน ทำให้เห็นได้ชัดว่าโลกแฟชั่นแต่ละสมัยอะไรเป็นที่นิยมมาก แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป สิ่งที่เคยอินเทรนด์กลับเอ๊าต์ได้อย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแล่บ 1910 ยุคกิ๊บสัน ค่านิยมรูปร่างผู้หญิงยุคกิ๊บสันจะมีรูปร่างคล้ายเลข 8 มาจากเทรนด์การใส่ชุดคอร์เสตให้เอวกิ่ว โดยต้นแบบดั้งเดิมของสาวกิ๊บสันก็คือ Camille Clifford นักแสดงและนางแบบชื่อดังแห่งยุค 1920 ยุคแฟลปเปอร์ สาวๆยุคแฟลปเปอร์นั้น มีทรวดทรงต่างกันจากสาวยุคกิ๊บสันโดยสิ้นเชิง พวกเธอมีหน้าอกและสะโพกเล็ก รูปร่างแบบไม้กระดานชัดๆ แยกด้านหน้ากับด้านหลังไม่ออกเลยทีเดียว ยุคนี้ส่วนใหญ่ชุดกระโปรงจะขยับช่วงเอวต่ำลงมาจากสะดือเล็กน้อย ทำให้สะโพกดูแคบลง สาวๆยุคนี้ถึงจะไม่ได้เน้นช่วงเอว แต่ช่วงขาเรียวก็น่าสนใจไม่น้อยไปกว่าเอวคอดเลย เหมือนอย่าง Margaret Gorman มิสอเมริกาคนแรกประจำปี 1921 ที่มีความสูงแค่ 155 เซนติเมตร […]

keyboard_arrow_up