น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ

“น้ำหวาน – รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ” แดนเซอร์สาวไทยวัย 25 ปี ที่เฉิดฉายในเวทีโลก

Alternative Textaccount_circle
event
น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ
น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ

“น้ำหวาน – รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ” นักเต้นสาวไทยวัย 25 ปี คนไทยหนึ่งเดียวที่ได้ไปเฉิดฉายในฐานะแดนเซอร์งานแฟชั่นโชว์ Marc Jacobs ปี 2020 และเมื่อกลางปีที่ผ่านมาเธอคือ 1 ใน 20 นักเต้นที่มีโอกาสไปแสดงในงานเทศกาลศิลปะระดับโลกอย่าง Venice Biennale ที่อิตาลี ด้วยอาชีพของนักเต้น เท้าคือสิ่งสำคัญที่จะช่วยแสดงท่าทางและลีลาอย่างมั่นใจสวยงามผ่านรองเท้าคู่ใจ

“น้ำหวาน – รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ” แดนเซอร์สาวไทยวัย 25 ปี ที่เฉิดฉายในเวทีโลก

น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ

ก้าวแรกของความฝัน

“จุดเริ่มต้นที่ทำให้น้ำหวานอยากเป็นนักเต้น เพราะเห็นพี่สาวเรียนเต้น แล้วได้ใส่กระโปรงฟูๆ กับรองเท้าบัลเลต์ เราอยากใส่บ้าง จึงขอคุณแม่ไปเรียน ตั้งแต่ 5 ขวบเลยค่ะ พอได้เรียนก็ชอบมาก จำได้เลยว่าตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ สวมรองเท้ากับกระโปรง เหมือนเราเป็นเจ้าหญิง สมัยเด็กคุณแม่พาไปดูงาน Bangkok’s International Festival of Dance and Music ที่ศูนย์วัฒนธรรม ทุกปี ทำให้เกิดแรงบันดาลใจว่าถ้าอยากเป็นนักเต้นมืออาชีพต้องไปเรียนต่อ ต่างประเทศ จึงทำข้อตกลงกับที่บ้านว่าถ้าเรียนจบ ม.6 ที่โรงเรียนราชินีบนแล้ว ขอออดิชั่นเรียนต่อด้านการเต้นที่ต่างประเทศ ซึ่งที่สุดสามารถออดิชั่นได้ที่ Joffrey Ballet School ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนบัลเลต์ที่นิวยอร์กค่ะ

“รองเท้าคู่แรกในฐานะนักเต้นคือรองเท้าบัลเลต์ ซึ่งถ้าเป็นเด็กพื้นจะนิ่มๆ ยังไม่ใช่รองเท้าพอยท์สำหรับยืนบนปลายเท้า ประมาณ 10 ขวบจึงเริ่มใส่รองเท้า พอยท์ แรกๆ ใส่ไม่ถึงชั่วโมง ตอนนั้นยังไม่เจ็บเท่าไหร่ แต่พอไปเรียนต่างประเทศ ต้องใส่วันละ 3 ชั่วโมง โอ้โฮ…เจ็บมากค่ะ ต้องหาวิธีป้องกันด้วยการใช้เทป พันเท้าเพื่อลดการเสียดสีระหว่างผิวกับรองเท้า แต่ถ้าซ้อมติดต่อกันหลายชั่วโมง พอถอดรองเท้าปรากฏว่าเลือดออก แต่ก็หยุดไม่ได้ เพราะต้องเรียนต่อ น้ำหวาน ใช้เวลานานในการลองผิดลองถูก กว่าจะเจอรองเท้าถูกใจถูกเท้า ในที่สุดเจอ แบรนด์ Bloch รุ่น Eurostretch ใส่สบายและเข้ากับเท้าของน้ำหวานมากที่สุด การมาเรียนที่นิวยอร์กฝึกหนักกว่าเดิมหลายเท่า ต้องปรับสไตล์การเต้นหลายอย่าง เนื่องจากที่ไทยน้ำหวานเรียนหลักสูตรการเต้นแบบอังกฤษ พอมาที่นี่ต้องเรียน หลักสูตรรัสเซีย สไตล์การเต้น การทำท่าทาง ไปจนถึงชื่อเรียกก็ไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะการใช้กล้ามเนื้อที่ต้องปรับและทำความเข้าใจใหม่

“ตอนมาเรียนที่นิวยอร์ก น้ำหวานรู้ใจตัวเองแล้วว่าไม่ได้อยากเป็นนักบัลเลต์ มองไม่เห็นภาพตัวเองเต้น Swan Lake แต่ชอบแนวการเต้นร่วมสมัย (Contem- porary Dance) มากกว่า ซึ่งการมาอยู่ที่นี่มีโอกาสได้ดูโชว์หลายคณะ กระทั่ง ได้เห็นการแสดงของ Complexions Contemporary Ballet เป็นคณะเต้นร่วมสมัย (Contemporary) ที่ยังคงใช้บัลเลต์เทคนิคอยู่ คือท่อนล่างของเรายังเป็นบัลเลต์ แต่ท่อนบนจะไปอย่างไรก็ได้ ค่อนข้างฟรี ไม่ได้อยู่ในกรอบ จึงรู้ว่าเราอยากเต้น แนวคอนเทมโพรารีที่มีอิสระมากกว่า จึงตัดสินใจย้ายไปเรียนที่ The Ailey School ซึ่งโด่งดังเรื่องโมเดิร์นแดนซ์และการเต้นร่วมสมัย พอย้ายโรงเรียน น้ำหวานก็ไม่ค่อยได้ใส่รองเท้าพอยท์บ่อยเหมือนเมื่อก่อน เนื่องจากทางโรงเรียน เน้นให้เต้นด้วยเท้าเปล่า หรือบางคลาสใส่ถุงเท้าได้

“ช่วงนั้นน้ำหวานเริ่มออดิชั่นตามคณะเต้นต่างๆ ที่การแข่งขันค่อนข้างโหด แต่ละครั้งมีคนสมัครประมาณ 200 คน แต่คัดเลือกไม่กี่คน เคยติด 1 ใน 10 หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็โดนปฏิเสธ ที่ยากคือเขาไม่บอกว่าต้องการคุณสมบัติ แบบไหน แค่จัดการออดิชั่นแล้วคัดจากตรงนั้น โดนปฏิเสธจนท้อ โทร.ไป ร้องไห้กับเพื่อน แต่พอโตขึ้นก็ยอมรับและมูฟออนได้ เข้าใจว่าการถูกปฏิเสธเป็น ส่วนหนึ่งของงาน บริษัทดังๆ ส่วนใหญ่จะต้องการนักเต้นที่มีประสบการณ์ พอสมควร ช่วงที่ไปออดิชั่นแรกๆ เรายังเรียนอยู่ น้ำหวานทำความเข้าใจและ ปรับตัวเยอะ ทั้งเรื่องการวางตัวให้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น พัฒนาเทคนิคการเต้น ให้ดีขึ้น โฟกัสไปทีละงาน โดยน้ำหวานตัดสินใจเป็นนักเต้นฟรีแลนซ์และรับงาน กับคณะเต้นที่จัดงานเป็นโปรเจ็กต์ คือไม่ได้ผูกมัดกับที่ใดที่หนึ่ง เรียกว่ารับงาน หลากหลาย ทั้งโฆษณา มิวสิควิดีโอ ไปจนถึงแคมเปญใหญ่ๆ เคยร่วมงาน กับทาง Disney, Macy’s, Sony, Samsung, Vogue USA ฯลฯ”

น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ

เวทีใหญ่ที่ Marc Jacobs

“ตอนไปแคสติ้งงานแฟชั่นโชว์ของ Marc Jacobs คอลเล็คชั่นฤดูใบไม้ ร่วง / ฤดูหนาว 2020 น้ำหวานเห็นประกาศรับสมัครแบบ Open Call หมายถึง ใครจะมาออดิชั่นก็ได้ เขาแค่กำกับไว้ว่าอยากได้แดนเซอร์สูงอย่างต่ำ 173 เซนติเมตร มีสไตล์เป็นลุคพั้งค์ รับทั้งหมด 60 คน บอกตามตรงว่าไม่มีอะไร ตรงกับน้ำหวานเลย ตั้งแต่ความสูง 169 เซนติเมตร แต่งตัวแนวสตรีท แค่คิด ว่าอยากลอง เพราะเคยมีแดนเซอร์หลายคนแม้จะไม่มีคุณสมบัติตรงตามกับที่ ประกาศ แต่ปรากฏว่าได้งานก็เยอะ

“สิ่งแรกที่ทำคือเตรียมเสื้อผ้าและรองเท้า หลังจากค้นตู้อยู่นาน พบว่า ไม่มีความพั้งค์เลย สุดท้ายตัดสินใจใส่อะไรที่เป็นตัวเอง คือกางเกงเอวสูง เสื้อ คอเต่ากับแจ็กเก็ต สำหรับเมคอัพน้ำหวานแต่งลุคธรรมชาติ เพราะเวลาออดิชั่น เจ้าของงานน่าจะอยากเห็นตัวเราจริงๆ ถ้าชอบก็คือชอบเลย

“วันนั้นน้ำหวานเลือกรองเท้าบู๊ตสูงประมาณ 2 นิ้วครึ่ง เพื่อความสวยและ ให้ดูสูงขึ้น พอไปถึงหน้างานต้องยืนรอ 3 ชั่วโมง จริงๆ คือเมื่อย เพราะรองเท้าคู่นี้ไม่เหมาะที่จะยืนนาน แต่มันก็ทำให้เราดูสูง ตอนนั้นพอเห็นว่ามีคนที่ ตัวเล็กกว่าก็สบายใจขึ้นนิดหน่อย (ยิ้ม) จากนั้นเขาเรียกให้เข้าไปเป็นกลุ่มๆ พอ เปลี่ยนชุดกับรองเท้าที่เขาเตรียมไว้ให้ แล้วให้เราเดินไปหานักออกแบบท่าเต้น ทีละคน เขาจะสั่งว่าให้เต้นประมาณไหน เช่น รอบแรกเป็นการขยับมูฟเมนต์ เบาๆ ถ้านักออกแบบท่าเต้นชอบเรา เขาจะพาไปหามาร์ค (มาร์ค เจค็อปส์) เพื่อจดชื่อไว้ รอบนี้น้ำหวานได้จดชื่อ พอถึงรอบสองเขาให้เต้นจริงจัง ทั้งเตะขา วิ่งจากผนังด้านหนึ่งไปอีกด้าน น้ำหวานไม่คิดว่าจะต้องเต้นหนักขนาดนั้น และ รองเท้าส้นสูงที่สวมอยู่ก็ไม่เหมาะกับการเต้นเลย ปรากฏว่าวันนั้นเต้นอยู่ 5 ชั่วโมง ทั้งระบมและเจ็บหลังมาก ตลอดการเต้นจะมีช่างภาพคอยถ่ายรูปและอัดวิดีโอไว้ ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าได้หรือไม่ได้ แต่พอตอนประมาณเที่ยงคืนทีมงานบอกว่าเจอกัน พรุ่งนี้ ก็รู้ว่าเราได้งานมาแบบงงๆ (หัวเราะ)

“เช้าวันถัดมาแทบขยับตัวไม่ได้เลยค่ะ เจ็บหลังจนต้องหาแผ่นแก้ปวด มาแปะไว้ แต่ก็ต้องฮึบลุกไปซ้อม โดยตัดสินใจใส่รองเท้าผ้าใบคู่โปรด Nike Air Zoom Pegasus 37

“น้ำหวานรักรองเท้าคู่นี้มาก ความที่เป็นคนเรื่องมากกับรองเท้า ทุกคู่ที่ใช้ต้องชอบจริงๆ บวกกับคุณพ่อคุณแม่สอนตลอดว่าอย่างกกับการซื้อรองเท้าดีๆ เพราะรองเท้าควรต้องซัพพอร์ตได้ดี สำหรับคู่นี้น้ำหวานเจอในเว็บไซต์ของ Nike พิเศษตรงเราสามารถสั่งทำโดยออกแบบลวดลายบนรองเท้าเองได้ ก็ลองออกแบบ ขำๆ แต่ปรากฏว่าชอบมากๆ น้ำหวานใส่อักษรย่อ NW (มาจาก Namwhan) อีกข้างคือ WN (Winnie ชื่อที่เพื่อนเรียก) พอใส่จริงต้องบอกว่าสบายมาก พื้น แข็งแรง และส่วนซัพพอร์ตอุ้งเท้าก็พอดีกับรูปเท้าของน้ำหวาน จึงเหมาะกับ การเต้น โดยเฉพาะช่วงที่ต้องซ้อมหนักๆ แบบงานนี้

“สำหรับเสื้อผ้าและรองเท้า มาร์คเลือกให้นางแบบและนักเต้นทุกคน บางคน ได้ใส่ส้นสูง 2 นิ้ว ส่วนน้ำหวานได้รองเท้าส้นเตี้ยสีดำคู่กับกางเกงขาสั้นและ เสื้อสายเดี่ยว ถือว่าโชคดี เพราะเพื่อนบางคนได้ใส่กระโปรงสอบ ทำให้ขยับ ไม่ได้มาก และต้องมีการเปลี่ยนท่าเต้นก่อนแสดง น้ำหวานได้ซ้อมกับรองเท้า ส้นเตี้ยครั้งแรกคือตอนแสดงจริงเลย ตอนแรกก็กลัวว่าวิ่งแล้วรองเท้าจะหลุด ทางทีมงานจึงช่วยหยอดกาวใสๆ ในรองเท้าเพื่อกันหลุด

“โมเมนต์ตื่นเต้นที่สุดคือช่วงก่อนการแสดงที่เพลงจะเริ่ม รู้สึกว่าทุกอย่าง กำลังจะเกิดขึ้นแล้วนะ ได้ยินเสียงหัวใจเต้นตุบๆ คิดแค่ว่าอย่าสะดุดล้มก็พอ ซึ่งพอเพลงเปิดและถึงคิวที่น้ำหวานต้องออกไปหน้าเวที ความมั่นใจมันมาเอง เลยค่ะ รู้สึกว่าเวทีเป็นของเรา ทุกคนกำลังมองอยู่ นาทีนั้นน้ำหวานไม่คิดอะไร แค่เต้นให้เต็มที่ แป๊บๆ 15 นาทีก็ผ่านไปเร็วมาก

“หลังจบการแสดง มาร์คเรียกแดนเซอร์ทุกคนมาคุย เขาบอกว่า เสียงตอบรับดีมาก และนี่คือโชว์ที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา ต่างจากโชว์อื่นๆ โมเมนต์นั้นคือดีใจและภูมิใจมากที่ได้เป็น 1 ใน 60 คนนั้น” (ยิ้ม)

น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ
น้ำหวานในงานแฟชั่นโชว์ของ Marc Jacob

1 ใน 20 นักเต้นของเทศกาล Biennale Danza

“ช่วงต้นปีที่ผ่านมาสถานการณ์โควิดระบาดหนัก น้ำหวานกักตัวอยู่ที่ นิวยอร์ก วันหนึ่งนั่งดูอินสตาแกรมของเวย์น แม็คเกรเกอร์ (Wayne McGregor) นักออกแบบท่าเต้นร่วมสมัยให้คณะบัลเลต์ชื่อดังระดับโลก เขา รับตำแหน่งผู้อำนวยการในเทศกาล Biennale Danza เป็นปีแรก ซึ่งมีวาระ 4 ปี เขาเขียนแคปชั่นว่ามองหานักเต้น 20 คน ถ้าใครสนใจให้ส่งวิดีโอเต้นพร้อม บทความว่าทำไมจึงอยากเป็นส่วนหนึ่งในงานนี้

“วินาทีนั้นคือยังไงก็ต้องออดิชั่น ถ้าไม่ผ่านก็จะทำเรื่อยๆ ตลอดเวลา ที่เขาอยู่ในตำแหน่ง 4 ปี เพราะน้ำหวานชอบเวย์นมานาน เขาออกแบบท่าเต้นให้ Royal Ballet ที่อังกฤษ Paris Opera Ballet และอีกหลายๆ คณะดัง แล้วงานนี้ยังมีนักออกแบบท่าเต้นอีกคนที่เวย์นเชิญมาด้วย คือคริสตัล ไพต์ (Crystal Pite) ซึ่งเราก็ชื่นชอบผลงานของเขามากเช่นกัน มารู้ทีหลังว่ามีผู้สมัครทั้งหมด 500 คน นาทีที่รู้ผลว่าน้ำหวานได้รับเลือกด้วย มันเหมือนฝันเป็นจริง

“พอรู้ว่าได้งานก็กดดันตัวเองอย่างหนักเลยค่ะ เพราะช่วงกักตัวไม่ได้ ซ้อมเต้นมากนัก ซึ่งโปรแกรมนี้ต้องซ้อมเต้นวันละ 6 – 8 ชั่วโมง ช่วงกักตัวน้ำหวาน เต้นอยู่บ้านมากสุดแค่วันละ 2 ชั่วโมง ร่างกายสู้ไม่ไหวแน่ จึงไปเช่าสตูดิโอ ซ้อมเต้นเพื่อให้มีพื้นที่ บวกกับเรียนออนไลน์เพิ่มอีก พยายามฟิตเพื่อไม่ให้ ร่างกายช็อก สำหรับเวลาซ้อมน้ำหวานจะใส่ถุงเท้าอย่างเดียว เพราะสบายกว่า ขณะเดียวกันก็พยายามถนอมเท้าด้วยการใส่รองเท้าคู่ใจ Nike Air Zoom Pegasus 37 เวลาเดินทางไปสตูดิโอ

น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ
Nike Air Zoom Pegasus 37

“ครั้งนี้น้ำหวานต้องไปอยู่อิตาลี 3 เดือนก่อนแสดง โดยซ้อม 6 วัน ต่อสัปดาห์ แบ่งเป็นจันทร์ถึงศุกร์ 10.00 น. – 19.00 น. และวันเสาร์ 10.00 น. – 15.00 น. แต่ละวันได้พักกินข้าวกลางวัน 1 ชั่วโมงครึ่ง ซ้อมค่อนข้างหนัก

“วันที่น้ำหวานได้เห็นเวย์นตัวจริงตื่นเต้นมาก เพราะรู้ว่าเขาคัดเลือกนักเต้น จากผู้สมัครทั้ง 500 คนด้วยตัวเอง เขายังยกข้อความในจดหมายของเพื่อนที่ เข้ารอบมาเล่าให้ทั้งห้องฟัง ยิ่งประทับใจ

“นอกจากการแสดงของเวย์น น้ำหวานยังต้องแบ่งเวลาไปซ้อมการแสดง ของคริสตัลด้วย โดยจะแบ่งเป็นซ้อมงานของเวย์น 5 สัปดาห์ และซ้อมของ คริสตัล 5 สัปดาห์ ตอนซ้อมการแสดงของเวย์น เราซ้อมด้วยเท้าเปล่า ส่วนของ คริสตัลใส่ถุงเท้า ที่ต่างกันเพราะสไตล์ท่าเต้นของคริสตัลต้องการการซัพพอร์ต มากกว่า

“สำหรับทริปนี้ น้ำหวานพกรองเท้าไปแค่ 2 คู่เท่านั้น คือ Adidas Yeezy 500 สีดำ และหยิบรองเท้าทางการสำหรับออกงานไปเผื่ออีกคู่ ปรากฏว่าพอไป อยู่อิตาลีจริงๆ เดินเยอะมาก จากที่พักไปที่ซ้อมเดินไปกลับร่วมชั่วโมง รู้สึก เจ็บเท้า จึงซื้อแผ่นอาร์ชซัพพอร์ตมาใส่ในรองเท้า และตัดสินใจซื้อ Nike Air Max Plus ที่ใส่สบาย เหมาะสำหรับการเดินเยอะๆ พอมีคู่นี้ไว้ใส่สลับก็ช่วยได้ เยอะเลยค่ะ

น้ำหวาน รวินันท์ อัศวกาญจนกิจ
Adidas Yeezy 500

“งานเทศกาลนี้จัดทั้งหมด 1 สัปดาห์ ตื่นเต้นทุกครั้ง อย่างการแสดงของ เวยน์ชื่อว่า Far เป็นการเต้นสมัยใหม่ เวย์นให้อิสระกับนักเต้นมากๆ เขา อยากให้ใส่ความเป็นตัวเองให้ได้มากที่สุด เวย์นชอบท้าทายนักเต้น โดยใน การซ้อมแต่ละครั้งต้องมีความสดใหม่ของท่าเต้น หาวิธีเข้าถึงท่าเต้นที่ต่างกัน ถ้ามีอะไรผิดพลาดระหว่างการซ้อมหรือแสดง เช่น เวลาเต้นคู่ (Duet) กับ เพื่อน วันนั้นอาจจะไม่ราบรื่นเหมือนตอนซ้อม ก็ต้องแก้ปัญหาได้ทันที จึงท้าทาย และตื่นเต้นมากๆ ซึ่งทุกรอบการแสดงก็ผ่านมาได้ด้วยดี

“สำหรับการแสดงของคริสตัลชื่อว่า Solo Echo เป็นการเต้นร่วมสมัยเหมือนกัน น้ำหวาน ประทับใจมาก ชอบตั้งแต่คอสตูมที่เป็นชุดสูทเสื้อกั๊ก มีคณะเต้นที่น้ำหวานชื่นชมหลายคณะได้แสดงการแสดง ชุดนี้ พอเราได้ใส่ชุดที่เคยเห็นก็รู้สึกไม่อยากจะเชื่อว่า เราได้ใส่ชุดนี้เหมือนเขา มองในกระจกแล้วรู้สึกว่า ตัวเองเหมือนนักเต้นจริงๆ บทเพลงก็ไพเราะมาก เช่นเดียวกับท่าทางการเต้น การแสดงชุดนี้ยังเป็นการ แสดงชุดโปรดของคริสตัลด้วยค่ะ จึงมีความหมายกับน้ำหวานมากๆ ขณะที่เต้นอยู่บนเวทีน้ำหวานเหมือนได้หลุดไปอยู่อีกโลก ทุกครั้งที่แสดงจบ ผู้ชมจะ ลุกขึ้นมาปรบมือให้อย่างยาวนาน ทุกคนในทีมดีใจมาก

“น้ำหวานคิดว่าสิ่งที่พาตัวเองมาถึงตรงนี้ได้คือความรักในการเต้นและ ตั้งใจจะตามความฝันที่ชัดเจนตั้งแต่เด็ก รู้มาตลอดว่าเส้นทางในชีวิตของเรา คือการเป็นนักเต้น ก็ต้องหาทางที่จะพาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้น เช่นเดียวกับ รองเท้าค่ะ สำหรับน้ำหวาน รองเท้าที่ดีต้องเป็นคู่ที่เราชอบและใส่สบาย เข้า กับชุดที่สวมใส่ เพราะเมื่อเรามั่นใจ สบายใจ สบายตัว ไม่ว่าทำอะไร น้ำหวาน เชื่อว่าผลลัพธ์จะออกมาดีเอง”


ที่มา : นิตยสารแพรว ฉบับ 976

ภาพ : Phil Mahabeer, Junior Reis

บทความอื่นๆ ที่น่าสนใจ

ชีวิตไร้ขา! แบบโนลิมิตของ “กันยา เซสเซอร์” เธอเป็นทั้งนักกีฬา นางแบบ นักแสดง

รู้จัก “โรคเส้นเลือดขอดในสมอง” ผ่านการเฉียดตายของ “คุณกอล์ฟ-ณัฐพล เกษมวิลาศ”

ไอโฟนเป็นเหตุ! เปิดเส้นทางนางเอก เจ้าแม่เรตติ้งของ มุกดา นรินทร์รักษ์

Praew Recommend

keyboard_arrow_up